Biografie van Moes Wagenaar

Moes Wagenaar (1981) is filosoof en podiumkunstenaar. En wat daar tussenin zit. Met haar poëzie, muziek en theater geeft ze verbeelding aan sociale en maatschappelijke structuren. Moes is op haar best waar ze haar heldere blik, gevoel voor zingeving en betekenisvolle kunst kan inzetten. Als stadsdichter van Enschede heeft ze van 2011 tot 2013 vijfentwintig portretgedichten geschreven over prachtige Enschedeërs die ze in verband bracht met actualiteiten in de stad. Ze ontwierp en gaf een cursus 'Filosoferen en Dichten' en maakte een cultureel maatschappelijk middelbareschoolproject 'Over Doelen en Dromen'. Ze speelt mee en reist langs theaters in Nederland met de voorstelling 'Dichten is niet ENG!' voor de bovenbouw van de basisschool en ze zet 'Filoxdagen' op: dagen waarop idealistische 65+ers aan de slag gaan met levenskunst en levensvragen. Met het gedicht 'Wij zijn ook maar mensen' probeerde Moes haar woede en frustratie te kanaliseren tegenover een pleegzorgmedewerkster die met playmobielpoppetjes probeerde duidelijk te maken dat een pleegouder zich neutraal moet opstellen, waarbij neutraal werd uitgelegd alsof je je emotioneel onbetrokken als een soort robot of 'instantie' moest gedragen en niet als een zindelijk, zwoegend en redelijk mens.
2018
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1218

    Wij zijn ook maar mensen

    Top 100
    Geef ons dan maar een meisje in ons huis waar
    op de huid onder het poeder staat: ik eet niet goed.
     
    Haar ideaalbeeld dat ze elke dag herkent
    op de reclamezuilen is haar moeder
     
    van de foto's voordat zij geboren was, ze draagt
    de schuld net als haar tweelingzus dat deed
     
    in krassen op de huid. Laat ons maar fluisteren
    dat lang niet alles staat of valt met haar, we
     
    strelen teer, we trekken zacht demonen uit haar
    polsen en we wijzen haar op ieders angst voor
     
    eigen onvermogen.