Biografie van Frank Hendriks

55 jaar en sinds 2006 het dichten opgepakt. Ik reconstrueer en creeer graag 'nieuw' uit 'bestaand'.
2019
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    3255

    De zee lekt

    1e ronde
    De zee lekt, stroomt naar een gat dat kantelt
    want de aarde draait en het putje wordt zoldering,
    een douche.
    Het water valt terug.
    Zo blijven water en land stoeien.

    De zee lekt dus niet.
    Er is eb en vloed die elkaar om de hals vallen.

    Mijn gemoed lekt, stroomt naar de gaten in mijn huid
    want mijn lichaam barst, er vallen putten.
    Een nier blaast water
    en komt tot rust.
    Zo blijven geest en lichaam stoeien.

    Mijn gemoed lekt niet.
    Er is vel en poriën die zweet doorlaten.

    Mijn lichaam lekt, sijpelt door de kieren van mijn vaten.
    Mijn celwanden staan op knappen.
    Er is een stuwmeer tussenhuids
    dat kan ontploffen.
    Zo blijven vast en vloeibaar stoeien.

    Mijn lichaam lekt niet.
    Er is vocht en weefsel die elkaar belagen.

    Mijn liefde lekt, stort zich langs de riemen van mijn nagels.
    Beukt op de scharnieren van mijn kaken,
    kolkt rondt de haartjes
    van mijn benen.
    Zo blijven vel en zenuw stoeien.

    Of waait mijn liefde?
    Is er oog en orkaan
    die door mijn holtes blazen?
  • 2
    3263

    Voetgeschuivel

    1e ronde
    Ze wacht erop dat hij weg zal gaan,
    dat zijn onrust onhoudbaar wordt.
    Dat zijn voetgeschuivel stopt
    omdat er een deur geopend en ook voorzichtig weer gesloten is.

    Ze wacht erop dat het weer stil is,
    dat de wandklok weer hoorbaar tikt
    en zijn zuchten onhoorbaar naklinken.
    Omdat er een deur geopend en ook voorzichtig weer gesloten is.

    Ze wacht erop dat ze zich kan geven.
    Dat ze geen schroom bij hem voelt
    en dat dat nog op tijd zal zijn.
    Zodat er geen deur geopend en voorzichtig weer gesloten wordt.

    Ze wacht erop totdat het te laat is.
    Totdat het geschuivel is verstomd
    en het grintpad heeft geknarst
    en de deur al geopend en voorzichtig weer gesloten is.

    Ze wacht.

    Ze wacht erop dat hij terugkeert,
    dat het grintpad weer knarst,
    ze de deur openrukt en krachtig dicht drukt,
    dat ze haar schroom is verloren,
    zich onbevangen aan hem geeft,
    dat er voortaan stappen klinken in huis
    en dat de klok om het uur stevig slaat.
  • 3
    3264

    Letters weghalen

    1e ronde
    Haal één letter weg en van een
    Stuka blijft maar een stuk over.
    Haal twee letters weg en van een
    foulard blijft maar een flard over.
    Haal drie letters weg en van een
    restaurant blijft maar een restant over.
    Haal vier letters weg en van een
    kwikstaartje blijft maar een staartje over.
    Haal vijf letters weg en van een
    scheepswerf blijft maar een scherf over.
    Haal zes letters weg en van een
    ‘fragiel moment’ blijft maar een fragment over.
    Haal zeven letters weg en van
    ‘lakverf of vernis’ blijft maar een erfenis over.
    Haal acht letters weg en van een
    ‘verrottende schil’ blijft maar het verschil over
    Haal negen letters weg en van een
    ‘frauduleuze actie’ blijft maar een fractie over.
    Haal tien letters weg en van het
    ‘rechtse dreigement’ blijft slecht een segment over.
    Haal elf letters weg en van een
    ‘snotterige schipper’ blijft maar een snipper over.
    Haal twaalf letters weg en van een
    ‘reusachtig individu’ blijft maar een residu over.
    Haal nul letters weg en van
    ‘part noch deel’ blijf part noch deel over.
  • 4
    3267

    Ik weet zeker

    1e ronde
    Ik weet zeker dat ik me ooit op zondag zal suïcideren
    Er is iets in me waarvoor ik me niet meer wil generen
    Ik weet zeker dat ik me ooit op maandag zal verhangen
    het is iets dat me dwarszit: ik hoor tot de groep van bangen
    Ik weet zeker dat ik mezelf ooit op dinsdag zal kelen
    ik ben niet goed genoeg, ik wil nooit meer iemand vervelen
    Ik weet zeker dat ik me ooit op woensdag zal elektrocuteren
    ik voel te vaak pijn, wil mezelf niet meer bezeren
    Ik weet zeker dat ik ooit op donderdag van de brug zal springen
    om me daarna nooit meer een mening te laten opdringen
    Ik weet zeker dat ik ooit op vrijdag wat gif nemen zal
    en daarna nooit meer ‘anderen zijn beter’ denken zal
    Ik weet zeker dat ik ooit op zaterdag mijn hoofd eraf hak
    want die kop is een last als ik in neerslachtigheid weg zak

    Maar ’t zal toch wel zondag worden dat ik me suïcideer
    Ik euthaniseer me in slaap zodat ik niet meer terugkeer
    Wat zou het mooi zijn me ooit op maandag door het hart te schieten
    om er van af te zijn om tranen te vergieten
    Zo mooi om ooit op dinsdag honderd tabletten te slikken
    om er vanaf te zijn nog ooit in tekortkoming te stikken
    Zo mooi om ooit op woensdag aan een lus te gaan hangen
    om nooit meer vertwijfeld naar lichtheid te verlangen
    Zo mooi om op donderdag voor de trein te stappen
    om in één klap radicaal met mijn leven te kappen
    Zo mooi om op vrijdag van het dak te vallen
    om nooit meer van ellende mijn vuisten te ballen
    Zo mooi om op zaterdag mijn polsen door te snijden
    om nooit meer aan ontoereikendheid te hoeven lijden

    Op zondag wist ik het zeker dat ik het zou doen
    Ik voelde je mij omhelzen
    en zeggen dat ik het niet moest doen.
2014
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    11916

    Kan ik maar best verdwijnen

    1e ronde

    boombasten fotograferen

    vanaf de kruin daalden de vlekken

    de bladschaduwen op mij neer

    de schors lekte hars

    't cambium droop af.

    Zal ik ooit nog slapen

    en dalen in mijzelf

    de zuurstof te vergapen

    weer rusten in de bodem

    met schimmels aan de slapen

    ik kan niet meer

    want wat maakt mij nog moe?

    de wereld om mij trilt en in me

    als bomen dreigend zwijgen

    de tegenliggers kijken

    te zeer verschoond van leed.

    het malen gaat trefzeker

    het gruis van alle kanten

    gestort door zijkanalen

    beukt hard op mijn gedachten

    en sterven mijn verhalen.

    Ik kan niet door

    want pakt hij dan mijn handen

    halfdode wortels beven

    hij ijl mijn lichaam stut

    knakken diep mijn botten

    klieft zijn stem mijn stam.

    want keihard zijn de tonen

    ja, takken kunnen knikken

    voor hakkende demonen

    die hoopvol blijven slikken

    hun speeksel te verdrijven.

    Kan ik maar best verdwijnen.

2013
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    6367

    te blozen met jouw wang

    1e ronde

    Hoe het is

     

    als jouw adem stokken

    met jouw blik vangen

     

    Je staat daar

    je kijkt

    je neus trilt

    je bloost

    je adem stokt

    je vangt mijn blik

     

    en ik weet niet

     

    op die afstand

    in dat licht

    bij dat geluid

     

    en als je me nu wenkt

    me behoed

    me opraapt

    je ontfermt

     

    wat je dat doet

     

    hoe het is

    niet te duchten

    of dulden

    maar te kippen op jouw vel

     

    hoe het is

    bij 't haarwaaien en

    wimperknippen

     

    te blozen met jouw wang

     

     

  • 2
    6368

    Blank gestroomlijnd water

    1e ronde

    Ik ging schrijven

    bij blank gestroomlijnd water

    waar de lente

    zon kweekt

    in het wuivend riet.

    Aan die oever

    lieten woorden zich dwingen

    en klaterden de zinnen.

  • 3
    6370

    Arabische revolutie

    1e ronde

    Na de Arabische revolutie wilde ik,

    euforisch als ik was,

    de wahabiet in mij ontdekken,

    maar zijn wijze mond

    en achterwerk

    bleken galmgaten van de zonde.

    Ik tuinier toch liever.

  • 4
    6371

    Het vrije denken

    1e ronde

    Het vrije denken is een kans

    voor de foute mens,

    de zatte Nederlander,

    de Britse seriemoordenaar.

    Ook het ongedierte paart in de lente.

    Ook de kakkerlak wil vrij denken.

  • 5
    6372

    Dode wespen

    1e ronde

    Ik voel de zware steken weer

    van de imker die

    mijn schrijversbloed

    doorlopend met dode wespen vult.

  • 6
    6373

    Wie van de drie

    1e ronde

    Wie van de drie

    is beslist geen spel

    waarschuwde

    de r.k. kerk

  • 7
    6374

    De tuin

    1e ronde

    Gisteren had ik me voorgenomen

    in de tuin te gaan werken

    in het zachte licht bij de es,

    handen in de aarde

    ver van de zorgen die ik heb,

    om als een kind in ’t zand te spelen

     

    en toen brak mijn schep

  • 8
    6376

    Winter is moederkou

    1e ronde

    Winter is moederkou.

    De winter stond roerloos

    te midden van schreeuwerige vijvers.

    Moeder nam mij bij de arm,

    het licht scheen wazig.

    Waar ik keek lag fluwelen sneeuw.

    Haar koude hand was draaglijk.

    Mijn warmte voelde lauw.

     

    Winter is moederkou.

    Mijn moeder schreed moeiteloos

    Langs witgekalkte twijgen.

    Ik wilde voor haar zingen

    door muzikaal te zwijgen.

    Waar ik keek lag beddensprei.

    Haar warme blik de zon.

    Mijn handen waren koud.

2012
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    593

    Hellend schrijven

    1e ronde
    Ik wil graag hellend schrijven 
    om millimeter voor millimeter
    op te klimmen uit de mierenhoop
    van mijn gedachten
    vanuit een dal
    letters naar boven dansen laten
    tot over de stramme
    woordgrens
  • 2
    594

    Zon

    Top 1000
    Zon,

    te heet in het begin,
    maar doorresonerend
    in verregende zomers,
    genereer je glazen kalmte,
    jij stille straalzender en
    droogmachine voor
    de dampende mens.

    Je hebt geen zorgen
    over de dreiging
    waarvoor we zo vaak
    worden gewaarschuwd.
  • 3
    595

    Oude sandalen

    1e ronde
    Lag het aan de ontdekking
    van mijn oude sandalen
    dat ik de hak van haar schoen losbrak
    om elkaar op niveau nul
    te kunnen zien met andere ogen?
  • 4
    596

    Blazen over water

    1e ronde
    Blazen over water
    als adem wil ik zijn
    en trillen in de vlucht

    elke draai van waarde

    om de tijd achterom te zien
    en dat kijken zo gloeien kan
    als regen op mijn wond
  • 5
    597

    Snelweg A4

    1e ronde
    Het landschap verdampt in stilte.
    Snelweg A4-gebrul – tuutuutuu – treitert me niet meer. 
    Ik adem traag met de onderbuik,
    mijn smoezen samenvattend om nog te leven.  

    In de modder onder het boterzachte gras
    vind ik haar uitgedroogde rubberhand.
    Ze trekt me snel onder,
    deze comazuipende voortrazende dood.

    Mijn angstschreeuw
    valt als poëtisch vederlicht
    over het getreiterde asfalt
    van de A4

    dat zijn beste tijd heeft gehad.
  • 6
    598

    Een

    Top 1000
    Een dier – eend - in
    een waterige substantie – sloot - heeft
    een geluid voortgebracht – kwek - toen
    een persoon – ik - vanaf
    een voertuig – fiets - vanaf 
    een wateroverspannende constructie – brug -
    een voedselproduct – brood - gooide.
  • 7
    599

    bomkwadraat

    1e ronde
    bomkwadraat plus fanatismekwadraat is vernietigingkwadraat in het kwadraat min het aantal insecten
  • 8
    600

    De laatste slok

    1e ronde
    je vinden was een groot verdriet
    een ijsblok zag ik drijven
    het wilde dolgraag smelten
    om niet te hoeven blijven  

    ik nam de laatste slok
    schudde je stijve hand
    ik kon slechts voelen hoe ‘t was
    om hulpeloos te zwijgen  

    Ik gaf je ‘n laatste kus
    op de bodem van mijn glas
  • 9
    601

    Het was niet koud

    1e ronde
    Het was niet koud.
    Het waren mijn woorden
    die bevroren.

    Ik zat met zweet in de handen
    omdat ik slechts durf
    als drang tot iets.

    Ik ging de tuin in
    wilde blaffen als een hond.
  • 10
    603

    Priester in de wei - naar Rodaan al Galidi

    1e ronde
    Schaap,
    leer me blaten,
    ik leer je bidden
    Leer me van gras houden
    ik leer je barmhartigheid
    Geef me jouw wol
    ik geef je mijn bezit
    Geef me jouw kudde
    Ik geef je eenzaamheid
    Geef me je wei
    Ik geef je mijn geloof
    Schaap, geef me jouw lam
    ik geef je mijn God.  
  • 11
    1130

    O kom mijn liefde langzaam stelen - naar Neeltje Maria Min

    1e ronde
    mijn oog kan thans je blik niet delen,
    mijn hoofd zou draaien van de angst,
    en schaamte zou mijn woorden kelen.  

    maar zie mij, zie mij morgen staan,
    kan je dan mijn liefde velen?
    zie me, maar kijk mij niet aan,
    o zie me, laat me daarna gaan.                                                                                    

    O kom mijn liefde langzaam stelen.
  • 12
    1131

    breivik

    1e ronde
    Ik sneed met een bot mes
    rauwe rafelrandwoorden uit
    een meeslepend boek over
    schaduw, doodsgeur en
    grillen van de geest.

    Was dit boek ziek of ik?

    Met de kaasschaaf op
    mijn tong heb ik
    een dag lang
    onontkoombaar
    gelachhuild om
    krankzinnige horrorpoëzie.  
  • 13
    1132

    De kracht van de regio

    Top 1000
    De kracht van de regio:
    trein te laat,
    het papier op
    en oma vergaat
    van de dorst  
  • 14
    1134

    Het grafje van de streepjescode

    1e ronde
    Ik stond bij het grafje van de streepjescode
    Geen prijs zal zij nog tonen

    Ik miste de zwart-witte potloodzuilen al
    gelijk verre torenflats
    ritmisch aan de horizon

    De fantoomscanner in mijn ogen
    gleed een rotte seconde
    langs het profiel van de bomen

    en knipperde
    “ONBETAALBAAR”

    “ONBETAALBAAR”

    “ONBETAALBAAR”

2011
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    10035

    Borrelende vulkanen

    1e ronde
    De borrelende vulkanen zijn weer stil Ik kijk naar Gods enkels in Sarah Lundsokken. Haar zwart-witte pootjes en blanke kut boksten een harde wedstrijd met venijnige stoten. Dat krijg je als je kwetsuren stapelt in oude vulkanen. Hete as zoent nu haar voeten.
  • 2
    10037

    Nooit op zondag

    1e ronde
    Ik bid nooit op zondag. Ook ejaculeer ik nooit op zondag. Van lust op zondag word ik moe, dus ejaculeer ik nooit op zondag. Van god krijg ik stress, dus bid ik nooit op zondag. Ook zeehondenvangen doe ik niet op zondag. Van bloed raak ik moe en gestresst, net als van bidden en ejaculeren op zondag.
  • 3
    10041

    1000 weken

    1e ronde
    Ik wilde een vader die tien seconden luistert maar het werden er nooit meer dan vijf. Ik wilde een moeder die lang zou blijven, maar bij zestig was ‘t voorbij. Ik wilde een poes voor twintig jaar, veertien zijn er nu verstreken. Ik wilde jou, maar niet voor jaren, Ik wilde jou voor 1000 weken.
  • 4
    10055

    Door de horizon

    1e ronde
    afscheid nemen is als je door de horizon gaat met lome stappen je hand al licht geheven even omkijkt en dan je arm verdrietig zakken laat.   Ik zie daar kruipt mijn haat, de liefde van stem veranderd, de tong veil, lippen gebarsten, pukkels pus.   liefde bleek een brakke boot, op mij niet berekend. Ik haal je zeilen neer, de zware stormen weersta je heus niet meer, helse wind door mij ontketend.
2010
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1240

    de ontplofte dwerg

    Top 100

    de ontplofte dwerg mag mee naar huis
    maar is geen moer waard
    en wil per dag één hele gatenkaas
    en blijft maar
    springen en headbangen
    en mogen wij
    de kruimels opvegen

  • 2
    1241

    transparante verf

    1e ronde

    Nevels rond de oude luiken in de wijnkelder
    doen mij jouw opgewonden duwtjes begrijpen
    We tellen zacht tot tien
    en dansen met
    de tomeloze haast van vissen
    op de chaos in onze harten
    We bewegen als vendels in de storm
    alle beweging samen
    en je stem is er als transparante verf
    over mijn hart.

  • 3
    1242

    ze was lief

    1e ronde

    ze was lief
    ha-ha-grappig
    een engeltje in zoetstof
    de kussen piekten in een spel van licht
    delicaat als de luchtbellen
    van eeuwige liefde

  • 4
    1560

    Messerschmitt

    1e ronde

    Was ist den das?

    Der Franz kantelt zijn stuurknuppel

    van meticuleus gemeten 19,41 cm,

    zijn wangen betraand van bevochten schaamte,

    zegene de greep naar voren.

    Zo kan het dat deze beschaafde tobber

    en gevoelige, kwetsbare zedenmeester,

    zeg brokkenpiloot,

    druppend en stuntelig,

    met een vleug geestig kunst- en vliegwerk

    van dichtbij VROEMM in haar cockpit node landt.

    Een twee drie vier vijf kanonnen knallen

    over de dijk

    hun warme klodders,

    hun propjes prachtwolk,

    de weidse polder in.

     

    De achterkant, onderste la, zeg passieboeg

    van de voormalige stewardess,

    klein en stoer, het bloesje uit,

    geen type voor een maillot,

    wordt aalglad gelikt en vol spuug naar boven geleid;

    zijn geile prak voor een prikkie kan onmogelijk nog mislukken,

    ploft in de instant crash stuurloos de diepte in

    tot in het ongebluste puin, daarna blusschuim,

    met al die tiktakkende lampjes van

    flight suspended.

     

    Ga nu, snikt het genomen zuchtmeisje vanuit haar naaimandje.

    In je eerste beurt in mijn Messerschmitt

    is tien keer inchecken en bagage afgeven,

    zeg desnoods turbuleren en in de luchtzak duiken,

    zeg veiligheidsriemen los,

     

    here is your captain speaking

     

    zucht ze

    wel genoeg 

  • 5
    1561

    Nu

    1e ronde

    Zoals toen

    is het niet meer.

    Toen is wat anders

    en elders zijn wij niet.

    Alles tot hier

    is als alles na nu,

    want aan weerskanten van hier en nu,

    tussen iets en het niets,

    zijn we nooit

    en komen wij niet

  • 6
    1562

    Dode voeten

    1e ronde

    Ik zag mezelf gaan

    langs de heggen

    als gebroken man.

    Vanachter de trompetboom

    sprak ik troostend:

    ‘Ik snap waarom u stilletjes en schoorvoetend

    bij haar graf deze buitenverwarming plaatst,

    want in je eentje ondergronds,

    het licht uit,

    in onzichtbare schaduw

    tussen winterse plankjes

    waar je precies inpast,

    niemand om wat te vragen,

    niets om te lezen, lachen, praten,

    wie wil dat?’

    Hij zei:

    ‘Ik breng mijn lieve, stille, onbaatzuchtige Maria,

    helaas makkelijke prooi voor een valse aardse tumor,

    een stoofje tegen koude voeten.’

    Kalm, weloverwogen,

    plantte ik de schep

    in de dode bladeren.

  • 7
    2567

    de ontplofte dwerg II

    1e ronde

    De ontplofte dwerg

    zoeft haar met de traplift achterna

    In het afdruiprek eet hij

    in een badstofpyama

    hupsakee

    de behaarde grote teen

    van oma op

  • 8
    2568

    de ontplofte dwerg III

    1e ronde

    De ontplofte dwerg mag mee naar de tuin

    maar heeft een erg grote mond.

    Hij wil een plantsoentje schoffelen

    maar gaat alle perken te buiten

    en blijft maar rennen en lachen

    en mogen wij zijn

    opblaaskrokodil meezeulen.