Biografie van Edith de Gilde

Was docente Nederlands, begeleidde vrijwilligers voor Oxfam-Novib, had een yogastudio en werkte als schrijfcoach. Was redactrice en bestuurslid van het internetmagazine Meander en droeg bij aan 'Klassiekers', een reeks besprekingen van Nederlandstalige gedichten. Is werkend lid van de Haagse Kunstkring, afdeling letteren, theater en film. Haar gedichten zijn behalve in tijdschriften, poëziekalenders, coproducties, bibliofiele uitgaven en bloemlezingen gepubliceerd in de bundels 'Zeilschip Zondag’, ‘Verloop / Verlauf’ en ‘Vleugels van cement’. Enkele gedichten zijn vertaald in het Duits, Engels, Frans en Turks.
2018
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    667

    Zonder woorden

    Top 1000
    Alleen in huis, naakt voor de spiegel
    ziet hij de man die hij geworden is
    en weet dat in dat lijf de jongen schuilt
    die hij ooit was.

    Er is niet veel verschil -
    hij heeft nooit begrepen
    waarom hij juist in deze vorm
    een tijdlang aan de aardbol kleeft.

    Nee, hij is niet alleen, maar als hij terugkijkt
    lijkt het of niets wat hij bezit
    door hem gemaakt is of gewild.
    Hij had een naam, hij had een huis.

    De deur ging open op een dag
    en binnen kwamen vrouw en kind en baan.
    Ze brachten orde, rust en regelmaat
    en dag reeg zich aan dag en jaar aan jaar.

    Straks komen ze terug. Hij zal gekleed
    en vriendelijk zijn rol weer spelen.
    Zo zal het verdergaan, tot hij verdwijnt
    en niemand ooit het raadsel heeft gezien.


    Bij ‘The boy’ van Johan Creten
2013
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    3443

    Op de knieën

    Top 100

    Ik heb mezelf op bedevaart gestuurd.
    Twijfel opgeschort, verwachting aangegord.

    Vooruit jij, één voet voor de andere
    en door door door tot je de plek ziet.

    Dan op de knieën. Maak je zakken leeg.
    Wat heb je nog te offeren? Moet wel iets zijn

    dat je zult missen. Voor minder heeft geen god
    het ooit gedaan. Wat zeg je, je verstand?

    Had je dat niet allang verloren? Kom,
    geef op dat hart. Leg het hier neer, zeg hardop

    wat in je hoofd zoemt en geen ander horen mag:
    Dood iedereen, maar laat mijn liefste leven.

2012
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1344

    Soep

    Top 1000
    Ik ga jullie iets vertellen over soep.
    Soep kun je maken van poeder en water.
    Je moet het gas aansteken, dat kan met een lucifer
    of een aansteker of soms gaat het vanzelf
    en dan moet je roeren en dan heb je soep.

    Er zijn ook mensen en die hebben geen water
    dus die hebben ook geen soep.
    Het poeder eten is niet zo lekker
    dus die hebben dan honger
    en komen op tv.

    Dan sturen wij bijvoorbeeld blikjes
    want daar kan ook soep in zitten
    en dan moeten ze alleen nog vuur
    en vuur dat hebben ze daar wel.
    Een beetje roeren dat is niet zo moeilijk.

    O ja, dan moet er ook nog een opener bij
    of blikjes die vanzelf gaan als je sterke vingers hebt
    maar of ze die hebben weet ik niet. En soms
    kun je je wel eens snijden en dan moet je een pleister
    dus die gaan ook mee voor de zekerheid.
  • 2
    1345

    Exodus

    Top 1000
    Kort na de reünie begon de uittocht.
    B. ging als eerste. In de krant konden we lezen
    dat ze het erg vond. Dat was nieuw.
    Zo werd ze, 66, toch nog trendsetter.

    Daarna ging F. Zij ontsliep in de Heer,
    wat minder origineel was, maar in onze kring
    toch onderscheidend. Toen ze er nog was
    droeg ze Hem al mee als een Olympisch vuur.

    Het bleef een tijdje stil. Toen mailde D.
    Dat was schrikken, want het onderwerp,
    D. overleden, ging net iets verder dan
    we van hem kenden. De mail kwam van zijn zus.

    Een tijdje later, via via, hoorden we van G.
    Haar kenden we wat minder goed, maar juist daardoor
    had ze van ons nog even mogen blijven.
    Nu hadden we er, merkten we, geen puf meer voor.

    Nee, dat was niet aardig en het sloeg een gat,
    niet alleen in onze groep, maar ook in ons.
    Om het een beetje goed te maken, probeerden we
    nog vaak aan haar te denken. Lukte niet.

    Want ja, we dachten wel, maar meer aan
    wanneer het onze beurt, en of er dan, en hoe.
    Er kwam geen nieuwe reünie, niemand had zin.
    Van acht werden we vier en vier maal een.
  • 3
    1346

    Tafel

    Top 1000
    Deze tafel - plakplastic met figuurtjes, ruwe poten -
    is sterker dan de tijd. Je gaat zitten, krijgt koffie,
    bent nooit weggeweest. Kamer, ramen, platteland:
    een warme samenzwering. Welkom terug.

    Hier wordt het feest van alles is zoals het is gevierd.
    Je zegt wat je eerder zei, spreekt niemand tegen.
    Waarom zou je, ze houden van je,
    zetten eten voor je neer. Dit is hun lichaam.

    Onder het tafelblad vind je een scheurtje.
    Met je ene hand houd je de andere vast.
2011
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    3781

    Huwelijk

    Top 1000
    Er was een man die alles wist van orchideeën,
    een vrouw die uitblonk in plotseling ziek worden.
    Er waren dagen met de geur van vleesbouillon.

    Er moet een punt van vertrek zijn geweest,
    een vergeten minuut waarin twee verhalen
    begonnen. Of drie, want er was ook

    een zeegroen meisje dat kwam
    en weer vertrok. Maar dat was maar
    een rimpeling in loodgrijs water.

    Er zal een einde zijn. De man is doodgegaan,
    de vrouw wordt nooit meer ziek.
    Het oud geworden meisje denkt nog, soms –
2010
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1417

    VERKEERDE WOORDEN

    Top 100

    Het is zo’n dag waarop alleen verkeerde woorden

    samen met hem opstaan, zich uitrekken, pontificaal

    voor hem gaan staan. “Weet je nog wat er gebeurde

    toen je ons gebruikte?” Hij weet het weer.

     

    Het eerste uur vraagt nog niet veel, misschien kan hij het

    in de waan laten dat alles bij het oude is. Hij acht de kans

    niet groot, heeft het te vaak gedaan, zo’n uur is ook niet gek.

    Voordat het om is heeft het hem al drie keer uitgelachen.

     

    Oké, nu geen paniek. Er is niets aan de hand wat je niet kent.

    Check je agenda, zet overal een streep door. Trek de telefoon eruit

    en zet de bel af. Kruip weer in bed, dekens over je hoofd.

    Hij hoort het bloed dat in zijn oren gonst. Het vloekt, het scheldt.

     

    Hij is hier niet, ligt in de zon, neuriet een wijsje dat nog niet bestaat.

    Het helpt, verdomd, het helpt. Kan het zo simpel zijn?

    Bedenk een lettergreep en nog een. Proef ze. Pas ze aan elkaar.

    Zeg a – e – i – o – u en steek je tong uit. Grijns.