Biografie van Jos Eertink

Achtste stadsdichter van Enschede (2019 - 2021). Lid van Dichters In Enschede.
2020
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    961

    Egel

    Top 1000
    het zoeken naar een talent
    is als acupunctuur voor een egel

    je volgt de regels van een schaduwfiguur
    in een succesverhaal dat de drukpers
    misschien wel nooit zal zien

    kijk toch wat ik kan, schreeuw je uit het raam
    trekt de aandacht van onrustige spreeuwen
    geeft hen als ze samensmelten
    tot mefisto zelfs je ziel
    ziet van alles door je vingers gaan
    penselen, een strijkstok, een bal

    en in de herfst stuit je plots op die egel
    onbegrijpelijk zo kalm
  • 2
    955

    Get in the groove

    Top 100
    ook toen al hopend op een schat uit de bodem
    een teken vol wijsheid van vergeten profeten 
    sloeg ik in de groeve de steentjes kapot

    ik wist inmiddels dat vroeger de slakjes 
    als ammonietjes werden aangesproken
    dat de opgebroken dageraad
    gestold was in de lava

    starend door mijn slaapkamerraam
    over een vensterbank vol dino's
    onderzocht ik achterdochtig
    de moeder aller stenen

    zou dat brokstuk daar aan de hemel breken
    dan zou ik pionierend na mijn cornflakes
    met mijn hamer op pad gaan naar de groeve

    zonder gezeur zou ik zwoegen voor
    een splinter van die eeuwen trotserende
    kosmisch gebleekte piratendukaat 

    zodat ik maandag op het schoolplein
    tot de bel weer klonk bijzonder kon zijn
  • 3
    2214

    In de schaduw van de Koningsrots

    Top 100
    Mufasa had het zo gek nog niet bekeken.
    Eten en gegeten worden als levensovertuiging.
    Alles onbevooroordeeld, gezien vanaf een rots.

    Logisch dat Mufasa zich als leeuw manifesteerde.
    De ontdekking dat er meer was, bevrijdde bij mij
    de gedachte dat er simpelweg nóg meer moest zijn.

    Het was tijdens een snoepgloedvolle busreis
    dat de wereld zich overzichtelijk en kleurrijk
    openbaarde. Ik herinner me de plattegrond

    van het oude Noorder Dierenpark. Bij een
    ondergronds aquarium, ging ik naar de haaien.
    Een bordje met 'niet aaien' ontbrak.

    Flarden van het gesprek dat ik had
    met een klasgenoot op een open dag
    smeren ook nu nog de uren met teer.

    Hij zei iets over de AutoWeek — een tijdseenheid
    die ik niet begreep — en bewees hoe eenmalig
    met de trein gaan kon zijn. Overgave, zag ik toen,

    is als je nooit meer iets als hobby benoemt.
    Later las ik dat teer ontstaat na verhitting van
    organische stof. Dus opgaan in een wegdek

    had een einddoel kunnen zijn. Praktisch nut
    was geen vak in mijn studententijd. Echo's
    uit een lege zaal verdwenen in de nacht.

    Kennis van statistiek moest iets vertellen
    over kansen; het waarom bleef onbetrouwbaar.
    Van rammelen op een toetsenbord, of het zoeken

    naar die ene plek, gebouwd in de jaren dertig.
    Het luisteren naar tekens in een babylach.
    Onthoud, zei Mufasa. En de wolken wisten hem uit.
  • 4
    1179

    Labrat

    Top 1000
    Ze noemden mij de labrat
    levend voor het onderzoek

    De oorsprong lag denk ik
    in de loep van mijn vader
    die ik lenen mocht op zomerse dagen

    Natuurlijk verschroeiden
    — kind dat ik was —
    de mieren op het terras
    in de goddelijke bundeling
    van het meedogenloze licht

    Later droeg ik een witte jas
    en ze zeiden in de jaren tachtig
    dat ik een virus liet ontsnappen

    Ik, de rat, met een knagend besef
    dat de waarheid nog veel erger was
    veel verder ging het experiment
    buiten de grenzen van het lab

    Als bejaarde kreeg ik in mijn slaap 
    het astronautenperspectief 
    zag de aarde als borduurwerk 
    met altijd verschietende vlakken

    En ik weet niet, vond het prachtig
    zag de engelachtige wolken
    over de golven het land toedekken

    Toen richtte mijn baas onder luid gepiep 
    naast mij zijn reusachtige loep
    en met die bromstem vroeg hij ernstig

    Zullen we beginnen?
  • 5
    1719

    Neem nooit teveel voor lief

    Top 1000
    bijvoorbeeld de ganzen
    die je hoort als je laat
    de deuren op slot doet

    niet wetend of
    hun V in de nacht
    geschreven wordt of
    in je hoofd zit

    het raam is nu dicht
    de wereld is binnen
    het gebrek aan geluid
    is veilig weer thuis

    de ganzen klonken
    onbestemd, zoals
    alles wat verandert

    de troost, zul je zien
    is hun terugkeer
    misschien