Biografie van Kevin Amse

Kevin Amse (1989) is een papieren podiumdichter. Hij publiceerde in Het Liegend Konijn en Deus Ex Machina en behaalde de Turing top 100. In 2016 won hij met het collectief Slambacht de Belgische teamslam. Hij stond vier keer in de finale van het Belgisch Kampioenschap Poetry Slam en werd er derde in 2017. Zowel in 2016 als in 2017 had hij gastoptredens op het Europees Kampioenschap Poetry Slam. In 2018 sloot hij dichtend De Zevende Dag af, meteen zijn debuut op de nationale televisie. Meer informatie: https://www.amse.be
2019
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5645

    Symboliek

    Top 1000
    Mama leerde me om niemand te vertrouwen
    wiens sociale-media-profiel voor 90 procent
    uit selfies bestaat.
    Ze zegt: er zit poëzie in alles
    maar op hun gezicht valt niets af te lezen.

    Papa zegt dat smartphones ons asociaal maken
    en dat we wat stiller moeten zijn als er cyclocross
    op tv is.
    Hij zoekt een teken
    om aan te geven dat hij niet van symbolen houdt.

    De tijd sabbelt op een potlood.
    Ik rijd naar huis met een knellend vel
    over de auto heen gespannen.
  • 2
    5647

    Navelpluis

    Top 1000
    Bedelaars verliezen hun schaamte zodat wij de onze
    terugvinden. Ik ben de mijne nog steeds kwijt.

    In de tussentijd pulk ik pluisjes uit m’n navel
    om er truien mee te breien voor het goede doel.

    De collectie van dit jaar gaat naar dieren die het
    slachtoffer zijn van mensen die op sociale media

    een profiel voor hen aanmaken. Ik heb geen huisdieren.
    Ik ben bang om mijn superioriteit tegenover

    een kanarie te verliezen als ik hem in een kooi stop.
    Er zijn landen waar ze briefjes uitdelen waarop staat

    dat je geen geld aan bedelende kinderen mag geven.
    De overheid heeft over die kinderen profielen opgesteld.

    Die hebben ze niet online geplaatst.
2018
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    3225

    dode puppies in het ballenbad

    Top 100

    dode puppies in het ballenbad


    Sommige mensen houden zo van zingen
    dat je hoopt dat ze vandaag nog worden opgepikt
    door een ruimteschip en nooit meer terugkeren. 
    Verder zeg ik altijd vriendelijk hallo tegen de buurman
    wanneer ik hem liever niet tegenkom. 

    Aan de bushalte staat telkens hetzelfde dronken koppel. 
    Ik heb niets tegen liefde ik vraag me gewoon af
    als zelfs een geest uit een lamp naar een mens kijkt
    toegeeft dat ook hij zoiets onmogelijk beter kan maken
    is er dan nut? 

    Wat maakt een verzameling uit als het huis brandt
    kun je een oorzaak bedenken die geen oorzaak heeft 
    welk nut houdt een moeder over als haar kinderen weg zijn
    heeft iemand al getest of kleuters wel of niet houden van 
    dode puppies in het ballenbad?