Biografie van Hester van Beers

Hester van Beers (1995) is een studente die graag haar kijk op de wereld vastlegt in poëzie. Haar werk is gepubliceerd in Meander Magazine, Avier en Tijdschrift Ei. Ze plaatst regelmatig gedichten op ongerijmd.tumblr.com. Op 11 maart 2017 verscheen haar debuutbundel 'Het einde van de roltrap' bij uitgeverij Lipari. Deze is nu te bestellen op www.lipari.nl. In 2017 staat ze in de finale van Write Now! en van de Meander Dichtersprijs.
2018
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    6689

    gezien de omstandigheden

    Top 1000
    ik word al tijden niet meer wakker
    naast mijn bed of in de kast.
    mijn lichaam heeft geleerd te blijven.
     
    het bankje is kouder dan onze billen.
    we delen een kroket uit de kantine.
    ik blaas over de bruine pulp en praat over de dood.

    het raam weerspiegelt ons als schimmen
    naast elkaar. onze omtrekken zijn groter dan wij.
    verstijfd houd ik mezelf binnen de lijntjes.

    de kroket koelt af tussen mijn verkrampte vingers.
    als je weg bent, staar ik naar de schim
    die naast me zit. ze lijkt niet echt op jou.

    mijn ademwolkjes worden een dichte mist die me verstikt.
  • 2
    6692

    Sinaï

    1e ronde
    we beitelen onszelf in stenen tafelen
    alsof wat hier gebeurt belangrijk is.

    we heffen ze omhoog
    met geestloze bergen als getuigen.

    huilen is ook een soort bidden, zeg ik
    ik huil altijd naar het oosten.

    jij geeft antwoord in de taal
    die je heeft grootgebracht.
    ik heb nog geen taal
    gevonden.

    het douchegordijn dat ons scheidt
    beslaat. ik wacht tot je mij verstaat.
  • 3
    6693

    exoplaneet

    1e ronde
    we kunnen het niet mooier maken 
    dan het is.

    ik raak je elke ochtend kwijt
    tussen de veren in mijn kussen
    leg er soms mijn tanden onder
    maar niemand koopt ze.

    ik zoek de exoplaneten die we nieuwe namen gaven
    maar ze zijn te donker
    en mijn armen zijn te kort.

    de afdruk van je gezicht lekt uit mijn netvlies
    gouden druppels op de trap
    en naast de telescoop.
  • 4
    6709

    soldaat

    1e ronde
    toen de loopgraven nog sloten waren
    met onze benen over de rand, toen dit land
    nog grenzen had en spiegelvlakke zeeën
     
    woonden we in houten huizen
    het kleine wij in het grote woud.
     
    we beschilderden kerstballen en het was alsof
    alle dingen geduldig glimmend knikten.

    we wisten niets van kogelgaten
    of bebloede ledematen.

    ik zie je gebedjes als dauw
    op de bosgrond uitgezaaid.
    ik zie ze oplossen in de warme ochtend.

    lieveling, heb geen verdriet
    het heeft geen pijn gedaan.
    zing nog eens voor mij
    over de witte akkers zonder einde.
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    6179

    melkgebitten

    Top 1000
    ik voelde me een hoer,
    vertelt haar flonkerende stem.  
    ik knik.
    zij is verder dan ik,
    past beter in haar nieuwe vormen.

    op het schoolfeest heeft ze gedanst
    zoals grote meisjes dansen.
    ik stond met een glas cola aan de kant
    en keek.

    in onze monden hangt de smaak
    van onze melkgebitten.
    in een kistje verzamel ik mijn oude tanden.
    ze zijn verbrokkeld
    als stille bruistabletten.
  • 2
    6181

    begane grond

    1e ronde
    er ligt een dode kat in bad.
    het water is gekomen.

    in het klotsen gonst een woord
    dat niet gesproken wordt.
    het tikt me op de schouder
    en verdwijnt.

    ik trek de stop eruit en staar.
    het opgeloste leven loopt door de afvoer weg.
    geen middelpunt was zwaar genoeg
    om het te dragen.
  • 3
    6182

    kiem

    1e ronde
    het gras is stugger dan het haar
    op de armen van mijn vader.
    waar het plat is, heb ik gelegen.

    de zon valt als een druppel vanillevla
    uit de hemel. ik vang haar op mijn tong.
    nu is het donker.

    hier groeit alles vandaan. ook een boomstam
    moet zich eindeloos in tweeën splitsen
    voor hij blad kan dragen.

    mijn houten bronchiën kraken onder de zwaarte
    van de aarde. in de lente kom ik boven.
  • 4
    6183

    opwekking

    Top 1000
    sla je jas om me heen en rits hem dicht. 
    sluit me op in de herfst onder je huid,
    in de zeeën waar je zilveren vissen slapen. 
     
    begraaf ons in de rode bladeren. 
    slaap met me en wek me op,
    schep een lente die in mijn lichaam past. 
     
    verspreid me over de vlakten, maak me
    zaad voor nieuwe bossen die de onze zijn.
    groei me op en kus me op mijn voorhoofd.
     
    ik heb niet veel, maar ik ben oud genoeg
    om mooi te zijn en licht genoeg
    om lief te hebben. 
2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    8561

    Vertraagde afgifte

    1e ronde
    Een halfleeg blikje frisdrank rust op het autodak.
    We staan tegenover elkaar, jij bent bij mij;
    ik ben verder weg dan waar ik vandaan kom.

    De lucht is een mengsel van benzine en iets dat tussen ons in is
    doodgegaan. Je mond vormt woorden die door het duister worden opgeslokt
    voor ik ze kan vastgrijpen.

    Je ogen staan eenzaam.
    Mijn schaduw is groter dan ik
    en maakt ze donker, ze weerkaatsen zwak
    de lichten van het tankstation.

    Ik knijp in het blikje, onherstelbaar vervormd.
    Ik open het portier en trek mijn schaduw mee de auto in. Ik besef
    dat ik je verlaat.
  • 2
    8567

    *

    Top 100
    Onze straat krimpt als een vaatvernauwing, iedere ochtend
    wonen we dichter bij elkaar. Vonkjes vallen
    op het asfalt, je hand een sigaret uit het raam. In iedere hoek

    een vreemdeling; als je te veel spijkers in de muur slaat,
    passen de foto’s niet meer. Mijn moeder durft
    de telefoon niet op te hangen, bang

    dat de stilte wortel schiet. De maan tekent gebouwen
    op het fietspad. Het bed verstopt verbrande dromen
    over glimmende glijbanen in nieuwbouwwijken.