Biografie van Bart Top

Nog geen profiel opgegeven.
2018
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    2195

    Loos gehen

    1e ronde
    Dat ik me verbeeldde
    dat jij ogen had
    tijdens contactloos betalen
    dat was een nieuw genot.
    Ik hunkerde al snel naar meer:
    contactloos eten
    contactloos reizen
    contactloos sjansen
    contactloos daten
    contactloos sterven.
    Terwijl ik
    met dode ogen
    naar je keek
    mijn pasje
    luchtig langs je zij
    veegde
    en jij
    even oplichtte
    een groen veetje
    op je screen toverde
    een papiertje
    uitbraakte
    gleed de urn
    geluidloos onder mij
    ving contactloos
    mijn resten op,
    het ultieme genot.

    Dit gedicht is mede mogelijk gemaakt door:
    ING-bank, de bank voor de betere
    toekomst.
  • 2
    2197

    Een man vlucht voor de maan

    1e ronde
    Het nadert middernacht.
    Een man vlucht voor de maan.
    Een storm van licht
    blaast hem vooruit.
    Zijn schouders krommen.
    Als in haast
    torst hij verlichte wijzerplaten
    in elke hand wel één.
    De tijd gunt hij zich niet
    om rond te kijken
    hij weet hoe laat het is.

    Een man vlucht voor de maan.
    Reusachtig steekt hij uit
    hoog boven uitgewoonde straten
    hoog boven stilgevallen huizen
    met maanstof overdekt.
    Sirenes hoort hij niet
    koplampen ziet hij niet
    vergeefs verwrikt hij
    zijn verkleefde fundamenten
    en vlucht dan in zichzelf.

    Een man vlucht voor de maan
    maar nergens kan hij heen
    De maan vervolgt haar baan
    Versteend staat hij alleen.
  • 3
    2201

    Bang bang bangst

    1e ronde
    Zo bang voor afwijzing
    een ijskoude stortdouche
    een deur die dichtslaat
    of juist open slaat
    een stormwind binnenlaat.
    Afwijzing: de grote angst.

    Afwijzen dan maar
    genieten van een ongenadig
    nee?
    Al even angstig:
    wegduwen, wegslaan
    wegschoppen wat
    star evenwicht verstoort
    eenzaamheid aantast
    een veilige kooi open kerft.
    Afwijzer, afgewezene
    wie is het bangst?

    Kom eens hier
    voor een woordenbad
    van troost en stomend water
    een brasa van taal
    een ongrammaticale omarming:
    lees afwijzing als aanwijzing
    zie het zo eens
    zie het altijd zo
    lees die aanwijzing
    volg de aanwijzing
    ga nog eens langs
    zet de deur op een kier
    voel de wind
    volg je neus
    en kijk eens
    waar die uitkomt.
  • 4
    2420

    *

    1e ronde
    Een van haar zonen is de reis weer aangegaan
    zij ziet hem komen door het keukenraam.
    De achterdeur is nooit op slot
    hij doet hem open
    terwijl zij schuifelt in zijn richting
    even zonder stok durft lopen.
    Haar kromgetrokken schouders vangt hij in zijn handen
    een snelle zoen op perkamenten huid.
    ‘En, ging het goed? De reis?’
    ‘Ja moeder, het is goed gegaan.’

    De koffie druipt al pruttelend omlaag.
    Zij heeft wat zelfgebakken koekjes neergezet.
    Zo, eenmaal in haar vaste stoel gezeten
    ontspint zich het vertrouwde ritueel
    bekende vragen, oude verhalen
    beelden die diep zijn uitgesleten
    de fietstocht in de oorlog
    die zij nooit zullen vergeten.

    Zolang zij op haar praatstoel zit
    vormt zich een eeuwig leven.
    Pas als hij opstaat - om voor haar te koken?
    gaat de tijd weer lopen.

    Hij laat haar achter.
    Haar oude ogen kijken naar de tuin.
    Een duif ontwaart zij, die zij wil verjagen.
    Zij kan het zelf niet meer
    zij zou haar zoon nú vragen
    maar ziet hem niet meer staan.
    Hij sloot de keukendeur.
  • 5
    2421

    Bij wijze van ansichtkaart

    1e ronde
    Wat je zoal ziet
    Elke ochtend zes grijze dames
    de enige koppen op vlakke zee.
    Elke middag de lege korenvelden
    de bramen zoet in de brandende zon.
    En in de avond de wip op het kerkplein
    die het begin zingt van een lied
    dat eensklaps stokt als het zoontje
    hangt, zijn korte beentjes maaiend
    door de lucht, terwijl vader
    in zijn armen een volgevreten hond
    langdurig van zijn zwaartepunt geniet.
    Het meeste dat je ziet vertel je niet.
  • 6
    2423

    Lofzang op de nieuwe kolonisten

    Top 1000
    Kaspische slijkgarnaal
    zwartbekgrondel, marmergrondel
    Donau pissebed, Russische steur
    Reuzen vlokreeft, Donau vlokreeft,
    pluimspriet vlokreeft!
    Bloedrode aasgarnaal, roofblei
    Driehoeksmossel, quaggamossel...

    Geen scheldpartij dit klankenfeest
    Dit is wat rondhangt
    in Amsterdamse grachten.
    Iedere vis of roofblei
    mossel, grondel, aasgarnaal
    kwam vroeg of later
    via het Donau-Main kanaal.
    De braafste immigrant
    - de wat? - een quaggamossel
    filtreert een liter water, elke dag.
    Ik meen nu ook een heel zacht
    quagga, quagga, quagga
    te horen, het pompen
    van miljoenen tweekleppigen
    niet te beroerd om in het slijk
    der Amsterdamse grachten
    - quagga, quagga, quagga -
    met vereende krachten
    - quagga, quagga, quagga –
    te eten van die walgelijke algen
    troebel water te zuiveren
    ogen te openen
    voor het onderwaterleven .

    Vandaar deze bescheiden
    lofzang voor nijvere exoten
    - te diep verankerd
    voor de oppervlakkige blik -
    die goed doen onder water
    en stiekem xenofobe fixaties
    - quagga, quagga, quagga -
    bespotten en bespatten.
  • 7
    2424

    Vrijspraak

    1e ronde
    Je zult maar zo bijziend zijn
    of dronken
    dat je per ongeluk
    een wildplakzuil
    aanziet voor
    een wildplaszuil.

    Je zult er maar behoorlijk
    tegenaan zijken
    betrapt worden
    de boete aanvechten
    als inbreuk op de vrijheid
    van meningsuiting:
    een kleine boodschap
    past immers best
    op een wildplakzuil.

    Je zult – hoera -
    in hoger beroep
    vrijspraak krijgen
    vrijgepleit door de tijd
    -edelachtbare, proportionaliteit -
    gelet op het feit
    dat zelfs het bepissen
    van bevolkingsgroepen
    een meningsuiting is.

    Niemand voelt nattigheid.
  • 8
    2426

    Tussen de rijstroken

    1e ronde
    En dan nu de verkeersinformatie
    200 kilometer file in de ochtenspits
    niet slecht voor een mistige dag.

    Jouw omfloerste blik
    mijn netvlies niet meer
    dan een zeepbel.

    Tussen Den Haag en Mariahoeve
    langzaam rijdend, zes kilometer
    de linker rijstrook is dicht.

    Zijn jouw ogen open?
    Ik weet het, kan het niet weten.

    A1, gekantelde vrachtwagen
    ter hoogte van Uilengoor
    twee rijstroken zijn dicht
    een half uur - vertraging.

    Ik wacht nog even
    met het licht.

    A77, afrit naar Afferden geblokkeerd
    een uitgebroken merrie.

    Nacht nog voor mij
    adem heel diep in
    de merrie is voorbij
    de vluchtstrook
    de weg is weer vrij
    de verkeerde weg.

    Kijk de spreeuwen
    ze vliegen in formatie.
    Loslaten nu, adem uit
    met een klap neerkomen
    op je airbag

    of toch kussen.
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    6336

    Opus 7

    1e ronde

     
    Er is geen god dan de natuur:
    wij, vogels, vissen, planten, dingen
    die in ons huizen, ons omringen.
    Er is geen god dan de natuur.
     
    Er is geen klank zonder muziek
    die ritmisch, lyrisch, zacht of schril
    steeds daar is voor wie horen wil.
    Er is geen klank zonder muziek.
     
    Er is geen god dan de muziek
    dan bloed en boezem, dans en spel
    wij zijn de hemel, wij de hel
     
    de adem die ons inspireert
    eerst inwaarts en dan uitwaarts keert
    wij, duivel, god, natuur, muziek.
  • 2
    6343

    Niet mijn meeuw

    Top 100
    Het zijn niet mijn spreeuwen
    maar ze bevolken mijn balkon
    hangen aan vetballen
    ruimen kruimels op.
     
    Het zijn niet mijn spreeuwen
    maar we staan in contact.
    Bij langzaam opstaan
    blijven ze zitten.
    Een te snelle zwaai
    en ze vliegen op
    naar de vluchtboom
    poetsen hun veren
    vechten spreeuwerige ruzies uit
    keren terug
    naar hun vetpotten.
     
    Het zijn niet mijn spreeuwen
    maar we schreeuwen niet
    naar elkaar. Bekijk
    ze door mijn bril
    en dubbele beglazing
    twijfel of ze echt terugkijken.
    Hun verscholen zwarte ogen
    tonen verbazing noch angst.
    Ogen om vliegensvlug
    in een wolk van soortgenoten
    op te gaan.
     
    Het zijn niet mijn spreeuwen
    maar ze troosten mij
    hun nonchalant geneuzel
    gretig pikken en hippen
    van pot naar plant.
     
    Ze gaan op de wieken
    de spreeuwen
    als een meeuw
    het luchtruim schendt.
    Niet mijn meeuw.
  • 3
    6348

    Dans in vijf ritmes

    Top 1000
    Het helpt als je met je goede been
    uit bed stapt. Het verkeerde mag ook
    als je maar op goede voet raakt
    met de vloer die draagt en steunt
    op aarde, dé aarde.
    Tenen die zich krommen om de weg te wijzen.
    Hakken in het zand, een ritmisch spoor
    je bent op weg.
     
    Je kijkt om je heen naar het bewegelijke landschap:
    ellebogen die zich een weg banen
    door een oerwoud van gevoel en klanken.
    Je slaat een hoek om, kiest het hazenpad
    geeft je bloot, gaat het ezelspad
    op, omhoog, de bergpas in.
     
    De bergbeek kabbelt eerst
    een stroomversnelling, dan donderend
    een waterval. Naakt nu schittert en siddert
    alles aan het lijf dat vrijheid vindt.
    Onder de roffelende trom van
    ongenaakbare stralen vloeien tranen
    ongezien weggespoeld in zweet en helend water
    dat rukt aan haren, drukt op borsten, plettert op voeten
    als waren zij van steen.
     
    Weg drijft je lichaam
    in een rivier van klanken
    kronkelend door weiden
    wentelend om andere lijven
    die in een zee van golven
    dartelen als dolfijnen
    in fonteinen van kleur.
     
    Je stroomt uit
    De energie ontglipt je
    Je zijgt neer aan de rand
    van een stille poel.
    De diepe gronden
    blijven een vermoeden.
  • 4
    6350

    Smeekbede

    1e ronde
    Oh ongenadige vrouw die in facebook zijt
    uw koninkrijk kome, uw wil geschiede
    gelijk in mijn hemel als ook op mijn aarde.
    Oh, onweerstaanbare vrouw
    uw nabijheid is ongrijpbaar en verzengend
    ongepast en onaantastbaar
    even zwijgend als vanzelfsprekend.
    U geeft hoop aan de ongelovige
    en geloof aan de wanhopige
    uw berichten zijn lichtkogels in de woestijn
    van uw onbenaderbaarheid.
    Oh, ongenaakbare, onaanraakbare
    onvoorstelbare, onvoorspelbare
    daalt u ooit af uit uw virtuele firmament?
    Geef ons heden een onbewolkte dag
    een vruchtbare regenbui, een zonnige lach
    een teken dat geen teken is
    maar vlees en bloed
    hart en mond, been en teen.
    Of blijft u ons kwellen
    halve beloften, vage toespelingen
    plaatjes die geen gaatjes vullen
    brede smiles en andere emoticons
    uit uw onuitputtelijke ijskast.
    Oh, ijzige vrouw
    wij kruipen als wormen voor u
    in het denkbeeldige hout
    van onze bureaubladen
    wij piepen als muizen
    die maar wat raak klikken
    wij hangen naar u
    als verlepte schermbloemen
    wij zouden uw picksels likken
    als we niet bezwijmden
    onder uw reukloze aanwezigheid.
    Red ons met uw verdwijning
    met uw verschijning in levende lijve
    zodat wij onze wifiloze lichamen
    op u kunnen werpen en
    de schermen kunnen sluiten.
  • 5
    6351

    Over missen

    1e ronde
    Je moet geraakt zijn
    wil je kunnen missen
    zei Johan Cruijf nooit.
    Een gemiste kans.
    Missen is een mooi gevoel
    zolang er uitzicht is op meer,
    zolang het haast een vorm
    van onbevangen voorpret is
    is missen slechts een opmaat
    voor verlangen.
     
    Soms voelt missen als mist
    die langzaam optrekt
    een vorm van hoop
    op beter zicht.
     
    Soms is missen een kalme kou
    die binnendringt
    steeds dieper in jou kruipt
    als traag begin
    van rouw.
     
    Missen is vaak
    een misverstand
    wie je mist is daar
    waar je maar wilt
    als je maar wilt
    zien
    als je maar wilt
    voelen.
     
    Mis maar raak:
    missen is het
    nieuwe samenzijn.
  • 6
    7965

    Jij bent

    1e ronde
    Jij bent
           de adem die door jou is heen gegaan.
    Jij bent
           de woorden die een ander heeft verstaan.
    Jij bent
           als stront zo vruchtbaar voor de grond.
    Jij bent
           zweet op de huid die ons verbond.
    Jij bent
           de roodborst met zijn jazzy lied.
    Jij bent
           de schutspatroon van de vergeet-me-niet.
    Jij bent
           het nagelschaartje, eerst kwijt, nu altijd zoek.
    Jij bent
           die zinnen die je voorlas uit dat oude boek.
    Jij bent
          de lucht waarin je rook is opgegaan.
    Jij bent
          de aarde waarop wij mogen staan.
    Jij bent
          water en wijn op ons vervreemde feest.
    Jij bent
          het vuur waar wij om dansen.
     
    Zo blijf je
          alsof je er altijd was geweest.
  • 7
    7966

    Ontsnappingsformule

    1e ronde
    Als vangen ontvangen wordt
    ontluisteren luisteren
    als ontbijten bijten wordt
    ontaarden aarden
    als ontraden raden wordt
    en ontzeggen zeggen
    als moeten ontmoeten wordt
    en roeren ontroeren
    als halen onthalen wordt
    en onthouden houden
    van,
    dan is er geen ontwaken meer
    alleen waken
    ontbloten, eren, onteren
    komen, ontkomen
    in blote dromen
    slapen, ontslapen.
    Snap je?
  • 8
    7968

    Recht op vallen

    1e ronde
    Een beetje standbeeld staat niet stil.
    Nog nauwelijks zijn de helden uitgebeiteld
    graniet of marmer, stevig in het steen
    geheel volgens de mode, maar bedoeld voor eeuwig
    net zijn ze onthuld, toespraken en fanfare
    tijdloze hoeden die hun starre macht
    ontlenen aan vervlogen daden
    van vastgelegd historische figuren
    of hoppetee de lijm laat los
    hysterie rukt ze van hun voetstuk
    ze maken haast verrukt een laatste vrije val
    blij toe wellicht dat er beweging blijft
    al slaat die op de grond te pletter
    zij zijn niet langer ingelijfd
    Een beetje standbeeld staat niet stil.
  • 9
    7969

    Het schijnen

    1e ronde
    In het maanlicht schijnt het park vol bomen.
    Jij vroeg me mee. Ik hoor je zwijgend aan.
    Je bent de mooiste uit mijn dromen.
    De nacht is lang genoeg om ver te gaan.
     
    De manenschijn vervreemdt bekend gebied.
    De smalle paden lijken brede lanen.
    Ik ruik de zoete geur van je verdriet.
    Als parels ogen je verdwaasde tranen.
     
    Je klampt je vast aan afgewezen liefde,
    je laat je gaan, ontremd, verongelijkt.
    Ik wil met lijf en leden verdringen wat je griefde.
    Hoe meer ik naar je neig hoe meer je wijkt.
     
    Wij lopen voort, het maanlicht wit en koud,
    om ons het park, in ons een doornig woud.
  • 10
    8981

    Het nieuwe Wilhelmus

    1e ronde
    Dat ik ooit
    op een golf kwelwater
    het geboortekanaal uit surfde
    vergeet ik even
    als ik juichend
    je kustlijn kust
    de zeespiegel zie stijgen
    in je ogen
    mij van jouw duinen
    laat rollen
    jouw schelp
    ontsluit.
2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5927

    Herfstprinses

    1e ronde
    Los ben je al
    vrijgevallen
    kou laat je blozen
    wind geeft je kleur
    je bent verrukkelijk
    mooi, broos
    schoon, vroom
    waar je ligt
    geef je licht
    tegen de donkere lucht.

    Ik wil je hebben
    ruiken, betasten
    meeslepen naar
    mijn koninkrijk
    jou koesteren en drogen
    met mijn warme handen.

    Voordat ik buk
    ben je al
    weggewaaid.
  • 2
    5930

    Zoo

    1e ronde
    En weer meldt zich
    steeds onvriendelijker
    het dierenbevrijdingsfront.
    Jij zegt, okay
    drie kilo bacteriën
    en nog wat ongedierte,
    dat is wat ik heb.
    Een hoonlach is jouw deel.
     
    Met het mes op de borst
    beken je dan maar:
    in het spiegelpaleis
    van jouw schedel
    achter de kooi
    van jouw ribben
    onder het uitspansel
    van jouw middenrif
    laverend tussen
    jouw buikorganen
    huizen een leeuw, een wezel
    een kudde lemmingen
    een al te vrijgrage poes
    een nogal bijtgrage hond
    een aardig dom schaap
    een best wel geile bok,
    een ezel
    een holenbeer
    een heus wel slimme rat;
    een illegale santekraam.
     
    Bekennen is niet genoeg
    zegt het mes.
    Als gebaar van goede wil
    laat je de leeuw alvast gaan -
    achter de dierenbevrijders aan.
    Woeha! Ha! 
    De wezel blijft je bij
    trillend opgekruld
    op je spasmodische
    darmen.
  • 3
    5932

    Lamentia pro sole

    1e ronde
    In de bestekla roesten messen
    Boekenplanken trekken krom
    De post is onleesbare pulp
    Ramen druipen uit de sponningen
    Van de muren walmt kalkadem
    De was lacht schamper aan het droogrek.


    Met jou zou het zomer zijn
    Tussen de lakens feest schimmel.
  • 4
    5941

    Met het oog op terreur

    1e ronde
    Op een gegeven moment kijk ik rond met het oog op terreur
    niet bloeddoorlopen, kalm, nuchter, scherp.
    Ik zie een dijk, een gasleiding een treinviaduct over
    een drukke straat een brug over een drukbevaren kanaal
    een afgeladen tram, een drankbegoten festival
    een populaire markt waarbij een traumaheli landt.
     
    Ik denk met een brein vol terreur: onderkoelde woede, afgemeten wraak
    mijn doelen kleur ik wit, ik schmink ze af, verf ze rood met mijn verzengende boodschap.
     
    Voor ik doodgeschoten word kijk ik nog een keer rond
    ik zie spelende kinderen, tuinen vol bloemen, schilderijen die
    het afgesneden oor glansrijk overleefd hebben
    ik zie de schoonheid van een wervelende dans
    aaneengeklonken lijven, verkleedpartijen.
    De kunst van een kok prikkelt mijn lust.
     
    Veel te veel schoonheid kietelt mijn pantser.
    Ik kan maar een ding, creëren, recreëren: angst, dood, modder en bloed.
    In mij schrijnt mijn eenzame macht, mijn creatieve geest
    die niet denkt in bermbommen, bomgordels
    mijn creatieve geest, die nou eens niet
    met een vliegtuig of een kalashnikov, niet op een stadion
    of in een trein, maar nou eens met een truck op een zomeravond
    op een winderige boulevard, op een bloesjesdag van vrijheid en gelijkheid
    mijn creatieve geest die nou maar eens mijn broederschap loslaat op
    de massa.
     
    Voor ik doodgeschoten word voel ik even de triomf van de eenvoud:
    iedereen had dit kunnen bedenken, toch? Iedereen, ook zonder rijbewijs
    iedereen is creatief zo weet ik.
     Waarom, zo pijnig ik mij, gebruikt bijna iedereen zijn vermogen tot scheppen
    om toe te voegen, aan te scherpen,
    te verbinden of te troosten?
     
    Ik schep chaos. Ik ben- waag het niet me zo te noemen, verdomme - ik ben
    geen spookrijder. Ik bepaal de richting, orkestreer de reactie, beheers de media.
    Dankzij mij vergeten jullie dat bijna iedereen de goede kant op
    loopt, rijdt, reed, liep.
     
    Ik lach het best,  achter mijn verbrijzelde ruit.
  • 5
    5946

    Bij de vijver

    Top 1000
    Ik zag mijn moeder bij de vijver staan
    bij de verscholen vissen
    zo rustig, stil
    zo zonder haast of ijver
    alleen maar kijken naar de lelies
    en de blauwe lissen
    en haar gedachten laten gaan.
     
    Ik zag mijn moeder naar  de vijver gaan.
    Zij vroeg niets meer
    zij keek en keek
    zij telde uur, noch dag, noch week
    het werd vroeger, het werd later
    zij zag de hemel in het water
    en de hemel zag haar staan.
2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5161

    Goede raad

    1e ronde

    Bezie het leven als een voorspel

    leef bij uitstel, maak het laat

    wacht nog even met dat voorstel

    blijf traineren, doe de vaat

    drink een drankje, kies voor uitstel

    laat het rijpen, al dat zaad

    geniet nog even van die eicel

    spelen maar zolang dat gaat

    spiegel je maar aan die zeepbel

    die bijkans op barsten staat.

     

    Het onvoorstelbaar mooie voorspel

    sterft, voorspelbaar, in de daad.

  • 2
    5165

    Uit zicht

    1e ronde

    In de sneeuw

    vliegt een meeuw

    vol veren

    kopveren

    borstveren

    donsveren

    staartveren

    krachtige slagpennen

    Onzichtbaar echter

    de drijfveren

    van de meeuw

    in de sneeuw

    Krachtige slagpennen

    drijven de meeuw

    door de lucht

    door de sneeuw

    drijven de meeuw

    uit zicht

    In het uitzicht

    alleen maar sneeuw.

  • 3
    5166

    Knikkerland

    1e ronde

    Las je het ook

    over de knikkers van Anne?

    Gevonden in een trommel

    ergens op zolder

    tussen andere rommel.

    Koude knikkers

    glad en rond

    hard en boos

    liggen stijf en stil

    in een stoffige doos.

    Las je ook die boodschap?

    Je kunt ze gaan zien

    voor een euro of tien.

    Anne is dood

    Haar knikkers zijn er wel.

    Het gaat dus toch

    om de knikkers.

    Niet om het spel.

  • 4
    5169

    Vrijspraak

    1e ronde

    Je zult maar zo bijziend zijn
    of dronken
    dat je per ongeluk
    een wildplakzuil
    aanziet voor
    een wildplaszuil.

     

    Je zult er maar behoorlijk
    tegenaan zeiken
    betrapt worden
    de boete aanvechten
    als inbreuk op de vrijheid
    van meningsuiting:
    een kleine boodschap 
    past immers best
    op een wildplakzuil.

     

    Je zult – hoera -
    in hoger beroep
    vrijspraak krijgen
    vrijgepleit door de tijd
    -edelachtbare, proportionaliteit -
    gelet op het feit
    dat zelfs het bepissen
    van bevolkingsgroepen 
    een meningsuiting is,

     

    niemand voelt nattigheid.

  • 5
    5173

    Of mensen uit de lucht

    1e ronde

    Een lauwe avond na een hete dag

    de dode stroom

    kolkt na

    huiswaarts haasten de vletten

    en volgeladen jollen

    scheef gelald.

     

    De groene oever is bezaaid

    met lijven

    een oude man

    zoekt in de nagelaten waar

    naar statiegeld.

     

    Al is het al voorbij

    toch heerst de vrolijkheid

    niet tegen beter weten in

    maar opgelucht

    dat hier nog nergens

    bommen vallen

    of mensen uit de lucht.

     

    Er vallen al verdwaalde druppels

    zoet op bezwete huid.

    Hoe houden we het uit?

     

    Ze zijn al opgedroogd

    als toch maar niet

    de tranen komen.

  • 6
    5175

    Strijd der seksen 2.0

    1e ronde

    Daar rijdt hij

    op zijn Bongers-3k Viagra 2020

    zijn bierbuik hangt zwaar

    boven de superstijve stang

    van zijn fiets-uit-een-stuk.

    Het goed doorgerekende frame

    kreunt geen moment onder zijn kilo’s.

    Carbon! Hij staat niet stil.

    Hij rommelt met zijn versnellingen

    verschuift zijn Alpina Mythos 2.0 fietshelm

    om het zweet uit zijn ogen te wrijven.

    Hij heeft de wind mee en de teller

    - met een kleine inspanning –

    zal richting 30 gaan.

    Natuurlijk gaat het nog!

    Wat? Wie doet daar

    een belletje rinkelen?

    Komt een oud wijf voorbij

    op haar zacht zoemende

    Gazelle Vibratorbike 2.0.

    Haar geile batterij verborgen

    onder een lustbedervende

    De Poort dubbele fietstas Luxe – Bordeaux.

    Hij voelt zich een gepoorte zaalvoetballer

    een gedubbelde baanrenner.

    Hij schakelt nog een keer

    raakt haar achterlicht

    vindt een paaltje

    slingert richting Carboon.

    De strijd der seksen is weer open.

  • 7
    5176

    Bij wijze van demonstratie

    1e ronde

    Ik neem de vrijheid

    een Charlie ben ik

    zeker niet.

    Ik ben een hand van Fatima

    de borsten van Emine

    de schouderklop van Guilly

    de omarming van José

    ik ben de stem van Achmed

    het woord van meester Jan

    ik ben de stem die aanwijst

    niet afwijst

    ik ben de stem die zegt

    je mag er zijn.

     

    Ik laat terroristen sneuvelen

    aan mijn keukentafel

    in mijn kantine van FC Kebab

    in mijn vriendenkring

    mijn scholen, ziekenhuizen

    mijn parken en plantsoenen.

     

    Vrijheid is een woord dat valt

    tranen hollen versteende beelden uit

    fluisteringen ondermijnen

    geharnaste gedachten.

    Geen middelvinger

    niet dreigen en schreeuwen

    geen opgestoken duim

    geen klokgebeier, vlagvertoon

    geen grote woorden

    niet nog meer helden

    helende krachten.

     

    Ik werd een wij

    opgelost in liefde

    verdampt

    in wolken van genegenheid

    Parijs het paradijs.

  • 8
    5177

    Nachtelijke dans

    1e ronde

    De nachtkou dringt zich in mijn huid

    en de stilte dreigt het al te winnen

    Ga ik er in dit donker uur op uit

    of valt er niets meer te beginnen?

     

    De straat is leeg, de auto’s staan verlaten

    Voor wie het weet is daar die ene poort

    waarvoor wat rokers staan te praten

    er achter klinken bassen, strak, gesmoord.

     

    Er is geen weerstand meer, ik ben al binnen

    De bassen luid, de dansers onder stoom

    bewegen frenetiek of gracieus - of loom.

     

    De beats en ballads prikkelen mijn zinnen

    Mijn ritme paart met wie mijn ritme raadt

    een dans als dit is heter dan de daad.

  • 9
    5179

    Voorbijheid

    1e ronde

    Nooit mocht ik aan je oorlel likken

    het enige taboe taboe

    terwijl ik mij wel mocht verstrikken

    in al je zo lenige ledematen

    een open oor kon hebben

    voor alle kleuren van je stem

    tot aan een hijgend requiem.

     

    Dat was voordien

    voordat

    iets onuitsprekelijks

     

    Nabijheid is destijds, sindsdien

    een ijdel woord geworden

    lichtjaren is de maat

    waarmee ik afstand meet

    Dus zien?

     

    Ja, dat toch wel, misschien

    vaag - als door een gordijn van regen

    zie ik je lippen weer bewegen

     

    maar horen wat je zegt

    al lang niet meer.

  • 10
    5181

    Bij de vijver

    Top 1000

    Ik zag mijn moeder bij de vijver staan

    bij de verscholen vissen

    zo rustig, stil

    zo zonder haast of ijver

    alleen maar kijken naar de lelies

    en de blauwe lissen

    en haar gedachten laten gaan.

     

    Ik zag mijn moeder naar de vijver gaan.

    Zij vroeg niets meer

    ze keek en keek

    zij telde uur, noch dag, noch week

    het werd vroeger, het werd later

    zij zag de hemel in het water

    en de hemel zag haar staan.

  • 11
    5182

    Afnemende maan

    1e ronde

    Als een platgewalste banaan

    hing de maan

    boven het einde

    van de straat.

    Zij draaide zich om

    in haar hangmat

    dronk witte wijn

    dacht dat ze de tijd had.

     

    Het drinken maakte haar

    - de maan -

    steeds groter en steeds geler.

    Ze zakte nu wel heel erg snel

    terwijl ze zich vertwijfeld afvroeg

    of ze misschien niet afnam

    maar juist waste.

     

    Opeens lazerde ze

    uit haar hangmat

    in een dakgoot

    achter een iep.

     

    Het was lang wachten

    op de nieuwe maan.

  • 12
    5183

    Het schijnen van de maan

    1e ronde

    In het maanlicht schijnt het park vol bomen

    Jij vroeg me mee. Ik hoor je zwijgend aan

    Je bent de mooiste uit mijn dromen

    De nacht is lang genoeg om ver te gaan.

     

    De manenschijn vervreemdt bekend gebied

    De smalle paden lijken brede lanen

    Ik ruik de zoete geur van je verdriet

    Als parels ogen je verdwaasde tranen.

     

    Je klampt je vast aan afgewezen liefde

    Je laat je gaan, ontremd, verongelijkt.

    Ik wil met lijf en leden verdringen wat je griefde.

    Hoe meer ik naar je neig hoe meer je wijkt.

     

    Wij lopen voort, het maanlicht wit en koud,

    om ons het park, in ons een doornig woud.

  • 13
    6239

    Voor de verduistering

    1e ronde

    De maan is zo helder vannacht

    als uitgeknipt ligt het silhouet 

    van mijn balkon op de vurenhouten vloer.

    De stilte van dit licht is oorverdovend .

    Wie dit durft te verduisteren

    moet wel een bankier zijn

    of een dief in de nacht

    of een aarde

    die de maan niet

    het licht in de ogen gunt.

    Och dat de maan

    toch eeuwig zonde.

  • 14
    6900

    Ohne Worte

    1e ronde

    Een lamp gaat aan

    wij willen het niet weten

    dat op een wrede dag als dit

    avond en nacht niet kunnen duren

    niet lang genoeg.

     

    Zo hard is het verdriet

    het liegt zelfs dat het zal verdwijnen

    terwijl het gulzig als een brandingsgolf

    raast over pekelzout

    dat overspoeld zich oplost

    van vorm verschiet

    om ooit weer te verschijnen

    op die lentedag

    of in dat ochtenduur.

     

    De lamp is duurzaam maar niet warm

    de voeten koud, de handen koud

    en in de buik klopt boos een hete koorts

    om schokkend uit te mogen stromen

    op luide vleugels van de adem.

     

    Als er een kussen is

    smoort het de hoge tonen

    kleurt het langzaam donker

    speelt voor moeder aarde.

    De lamp blijft aan

    onaangedaan.