Biografie van Hans Van Miegelbeek

http://www.hetgezeefdegedicht.be
2020
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1726

    Aalmoes en aflaat

    Top 1000
    Aalmoes en aflaat
    Ogen als spiegels


    Een bedelaar met een beker 
    klein geknepen tot gepast, staart 
    naar de voorbijgaande race 
    van die andere soortgenoten.

    Wat maakt anders?

    Een passant geraakt aangedaan.
    Ogen naderen tot heel nabij,
    tot ze spiegels zijn, reflectie.

    Is het dit wat we blijken te zijn?

    Het besef komt: er is meer dan links 
    en rechts dat verschilt, er is ook 
    een voor- en achterkant. Wij zijn keerzijdes.

    Stellen keerzijdes vragen
    vanuit licht of vanuit schaduw?

    Tijd dringt voor wie niet kan blijven.
    Snel koopt de passant het moment af.
    Er is ook nog boven en onder.

    Of is het een vragen om gepast te aanvaarden?

    Tuimelen van tien cent gaat over
    in kletteren in de beker.
    Een dank keert terug als aflaat.

    Zowaar als omdraaien bij een vallend toss.

  • 2
    3124

    De dichter en de dood 

    Top 1000
    Dood wees welkom in mijn sterfhuis. 
    Het is alvast morbidieus gezellig ingericht
    met verlaten modderschoenen voor de deur 
    gelaten, wachtend tot ik niet meer buiten kom.

    Het grijs van een lijkwade, Turijnse makelij
    uiteraard, ligt als tafelkleed gespreid.
    Zo 
    kunnen we rouwmalen en hoeven we niet 
    langer onbekend te blijven voor elkaar.

    Ik permitteer me de morbide vrijheid
    jouw een mortaal straf mengsel aan te bieden
    terwijl ik nog een grafrede dicht. Wees niet bang, 
    straks zal ik gewillig zijn en voor je zeis springen.

    Tijdens mijn worstelen met een pointe 
    geraakt de drank op en kan het feest beginnen.
    Jij wringt wat onhandig of is het tegen, prevelt 
    iets van tijd en later en toch haal je uit.

    Maar ik duik voor ik spring, laat je achter 
    met een zeis die haakt in de kist. Jij opgerold 
    in de lijkwade, sluit ik binnen op terwijl ik buiten 
    de bloemetjes ga halen voor later, veel later.
  • 3
    3123

    In Memorian Aukje J. 

    Top 1000

    (celliste, geboren op Java, te ruste gelegd op Schier)


    op het strand van Schier wentelen geel, blauw 
    en rood: jouw muts waait een eigen spoor, 
    zo anders dan het grijs van laagrollende korrels

    het gaat op naar duinen. na rollen, hollen
    en struinen in de wind klim je tussen helmgras
    naar de uitkijk, blik je terug naar een rijk landschap

    gefluister van gisteren weergalmt in het zangspel 
    van de zee. in de glinstering van haar 
    golvende spiegel zie je de kleuren van Java

    Aukje, je gaf ons les, leefde ons een leven voor, 
    jouw spoor siert. jij kwam aan op dit blijvende strand
    nog steeds beroer je de snaren van de wind, de zee als cello

2019
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    6443

    Gezellig 

    Top 100
    In dit verdichte land slapen wij in rijen 
    naast elkaar, met muren van hard 
    geperst karton als tweede huid.

    Alleen achter het scherm schreeuwen wij 
    het eigen gelijk de kabel in. Tegenspraak 
    vindt geprogrammeerd zijn weg naar spam

    of kleuren we onze emoties bij, badend 
    in het licht van een schermfaçade, 
    hengelend naar smiley’s. Snel en graag.

    Een buur als muurgenoot. Langs de andere kant
    nuttig bij kleine zaken. Bij benadering volstaat 
    formeel even zwaaien voor we de deur sluiten.

    Alleen ’s nachts zijn onze dromen groot 
    genoeg om elkaar te raken.
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    9465

    Kassatijd

    Top 1000
    Zij met nog wat tijd en uitgedoofde dromen,
    in hun laatste rechte lijn om te betalen
    gepast met centen zoals toen
    tellen nog. 
       
    Ze bedrijven de tijd alsof zij nemen wat straks voorbij kan zijn.
    Niet de uren, niet de minuten, niet de seconden, maar het moment.
    Zoals drijven met een bootje, even zonder riemen 
    op het tempo van de Leie. Soezen in elke bocht.

    En de andere zij zitten gevangen in rollen, hollen naar afspraken 
    op het tempo van rappellerende agenda’s op phones,
    tokkelen om tijd te versnellen
    en geraken zo misschien hopelijk wijzer.

    Ondertussen jat de Jan de wijn tijdens de ijdelheid van de cassière.
    Dieven staan buiten de tijd, kiezen het juiste moment 
    en verdwijnen als altijd
    met te grote buit en verkeerd ingeschatte waarde.