Biografie van Sara De Lodder

Sara De Lodder (1974) is psychodramatherapeut, (trainings)actrice en moeder van drie kinderen. Geheel in de taal ribbedebie houdt ze wel van een wedstrijdje. Over haar schrijverschap zegt ze dit: er is binnen in mij een kamertje met een raam en een schrijftafel. Daar droom, denk en dicht ik. Soms hoef je alleen maar door het raam te kijken, en laat het gedicht zichzelf schrijven. Vaker zweet de pen. Beiden zijn vormen van geluk.
2019
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    4640

    KRETA HOUDT NIET VAN KINDEREN

    Top 100
    Koffers zijn net personages. Met álle spullen eruit,
    pas ik er zeker weten in. ‘Wist je dat kakkerlakken een week
    kunnen overleven zonder hoofd,’ zegt zij die mijn moeder is,
    ‘en jij hebt je hoofd nog’.

    Limonade glijdt langs mijn dij. Ik denk: alles kun je aanmaken,
    ook gevoelens.
    Op het aanrecht ligt het bonnetje van de boodschappen voor
    een hele week: €89,80. Zoveel ben ik haar waard.

    Zeestranden en gespierde Griekse Goden hebben mij uitverkoren,
    de dagen op me te nemen en een heilig licht
    bespeelt mij. Plaklollies liggen klaar. ‘Hou wel je
    koppie erbij, mop.’ Samen voor de koelkast tel ik mijn angsten.
    Kreta houdt zich stevig vast aan de magneet. 28°C. Zonnig, helder
    en zacht klinkt haar stem, als in een kathedraal: ‘Je mag
    alle dagen pizza.’

    De avond moet moe zijn,
    het donker is er al. Er zijn nachtregels: 
    in dit huis ben je stil, trek je je in je huid terug, tot een onzichtbaar
    binnenin
     
    en misschien komt dan Klaas Vaak met zijn droomzand,
    dat lijkt op het zand van Kreta.
    Of komt het Konijn uit Wonderland.
    Of anders Meneer Krekel,
    maar dan moet je eerst een houten pop worden,
    of misschien is het wel beter je hoofd te verliezen,
    zoals een kakkerlak,
    want dan komen moeders sneller terug. –  
     
    ‘Kop op, mop,
     
    wens me een fijne vakantie!’ Koffers worden opgetild, en ik
    druk mijn Tesla met de stukgereden wielen tegen me aan,
    die verlangt ook niets.
     
    Als ik door het raam kijk verlaten zelfs de vogels ons huis.