Biografie van Katelijne Brouwer

Seks, dood en dieren, dat is waar het om gaat in de poëzie van Katelijne Brouwer. Januari 2018 verscheen haar debuutbundel bij Uitgeverij De Harmonie: 'De maagden moeten bloeden.' Haar debuut bevat een reeks gedichten, onderverdeeld in drie afdelingen, waarin zich de cyclus van het leven voltrekt, te beginnen bij de kindertijd – met een fascinatie voor dieren, een zieke moeder, de dood, volwassenheid, liefde en zelf kinderen krijgen. Brouwer verenigt in haar taal het lyrische en het banale, humor en de serieuze zaken des levens. Katelijne Brouwer publiceerde eerder korte verhalen en gedichten in onder andere De Optimist en Op Ruwe Planken. Ze komt graag en vaak in Artis, al mist ze de verdwenen dieren, het nijlpaard, de zeekoe en de tijgers.
2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1995

    De bange man

    Top 100

    De bange man wil weten, hij graaft naar wat vroeger was en zoekt houvast in wetenschap.

    Hoe spijkers de wetten kerfden, leest hij op halfvergane kleitabletten uit verre oorden,

    brokken sommen, verkochte koeien, zakken graan, nooit in loze woorden, zoveel

    nieuwe manen, net zoveel dagen werken voor een heer, meer wil hij lezen, meer.

    Alleen gedichten over bijenteelt en de stekelige vlechtheggen uit de Gallische oorlog

    kunnen hem bekoren. Poëzie is voor dromers, niemand wil zijn dromen horen.

     

    Bronnen klaterend als water, getuigen van draken aan de hemel die verandering voorzeggen,

    een nieuwe tijd voorspellen, perkamenten folianten waar opeens een levend mens verschijnt. Vergezichten voor mannen zonder hoogtevrees, watervallen storten naar beneden, rivieren

    hollen kloven uit, langzaam maar gestaag, hij leest in boeken van een leen dat is vergaan,

    het bladgoud bladdert weg. Hebban olla vogala nestas hinase hic enda thu?

     

    De bange man wil niet worden verleid door woorden die hem verder lokken dan zijn nauwe

    blik bevatten kan. Door taal die aan de luiken trekt, klapperend nieuwe vergezichten opent,

    wappert, stormt. Hij wil niet, wil wel. Hij vindt troost in nieuwe verzen. Ten langen leste

    leest hij over liefde en verlangen. Die nestas, wat unbidan we nu? Iemand probeerde zijn pen. Iemand leest. De bange man leest en begint een nest.

     

    (mijn vader)