Biografie van jan-pier corneel

Ben van 1946. Trouwde in 1972 een Zweedse. Kregen een dochter. Was onderwijzer, teken- en pianoleraar en medewerker van een dagblad (1981-2006). Gaf conversatiecursussen Zweeds. Volgde begin 1967 de Oriëntatiecursus van de Toneelschool in Amsterdam. Tekenles van Piet Klaasse (1967). Etsles van Gerrit de Jong (1968-'70). Viel in de prijzen bij een slam-festival. Maakte als kind stripverhalen. Gaf enkele prentenboeken uit. ___Bezocht Het Tuinfeest in Deventer in 2010 en 2015; bij dat in 2010 trof ik Gerrit Komrij voor de tweede keer - eerder bij de door mij bereikte eerste Turingfinale, begin 2010 - en herdacht ik de taalvirtuoos in 'Timmervreugde' - gedachte ondertitel 'Hallo'; droeg (met succes) spontaan Boeren Geselschap van G. A. Bredero voor in afwachting van het verlate optreden van onder meer Peter Swanborn die mijn portret van hem later op zijn site zette ; eerder op de dag schetste ik, behalve Komrij, Menno Wigman.___ in 2015 signeerde Hester Knibbe haar nieuwste prachtbundel voor mij, liep ik Wim Brands tegen het lijf, en ontmoetten nieuwbakken vader Ingmar Heytze - de man die 'was opgehouden te bestaan' - en ik elkaar op een kruising van paden, en zag ik Nico Dijkshoorn en Joost Zwagerman in een - gezien toon en lichaamstaal - beladen onderonsje, bezocht Poetry International (waar ik Wim Brands portretteerde als interviewer in 2012, bij mijn brief afgebeeld in de VPRO-herdenkingsgids na zijn overlijden in 2016) en in 2015 Het Gedichtenbal. ___ Volger van de SOF (Shakespeare Oxford Fellowship), werd in 2020 lid van de DVS (De Vere Society).
2020
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    751

    aftellen

    1e ronde
    net honderdelf min elf geworden 
    schatte ik het dichtgevroren brandwak verkeerd in
                           en hing voor mijn gevoel opeens aan de rand
                           van een van de ikweetniet hoeveel gletsjers

    1920 kantelpunt geen .

                                           
    krap aan vijftig zag ik het te laat gebeuren bij een ander
    omdat het laagje zo dun het water eronder zo bodemloos
    dat ik niet verwachtte dat zelfs een kleuter het zou wagen

    het was Jupiter dit tot troost die het kind met Io verwarde
    waste handen in onschuld en keerde als de wiedeweerga
                            van smetten vrij terug 
                            dag witte stapelwolk

    1970 kantelpunt begint een  . te worden  
                                        
    mijn eerste levensjaar ingegaan weet ik dat daar en toen 
    de bazuinen&roffels klonken van een nieuwe lente
    terwijl ik aanschuif op de rotspunt vol inschikkelijken
                            uitzicht rondom
                            in afwachting van onze moeders 
                                      
                            als herboren

    2020 kantelpunt lees . of no return gepasseerd? of gewoon maar wachten op een nieuwe ijstijd?
  • 2
    957

    F die Frankie heet

    1e ronde
    'jouw hand rust op mijn mouw. een aanraking die voor even opheft dat
    we er eens beiden niet meer zijn.' Gösta Friberg (justa frieberj 1936-2018)

    schouderen! één stap achteruit. 

    inkt vloeit terug de pen in waarmee hij zwierig en
    met kracht signeert. loopt achteruit naar buiten. inhaleert de rook die eerder uit zijn mond komt.

    twee vooruit maar weer.


    een begraafplaats in de stad. bomen nog in knop.

    oudere F en zijn jongere lief deelden dichterschap.
    in bundel acht noemt hij haar zijn werkster. Victoria.
    die zucht onder zijn credo doodgaan is voor anderen.

    zij zucht en veegt de scherven. lijmt wat rest van hem met haar en van zichzelf tot tijdloos mozaïek van poëzie.

    Ravenna!


    F is dan de keizer
    . zijn voornaam is een woord 
    in een zee van woorden binnen de roestkleurige, matglanzende omslag. in verhouding de absis van de San Vitale. zeven lettersteentjes, bladzijde twaalf.

    uitroepteken achter: lawaai. of: bloem die opengaat. 
    het verschil wie Frankie! zei of toevallig hoorde.

    zíj geeft zijn naam, zonder teken, de klank van het onverteerbare. waarmee zij blind haar zinnen vult.
    beweegt geluidloos de lippen. schrijft. zij de keizerin.


    in memoriam F. Starik (1958-2018). met 'Victoria' doelde hij op zijn geliefde,
    Vrouwkje Tuinman. zij ontving met 'Lijfrente' (2019) De Grote Poëzieprijs 2020


     


                                                                                                                                                               
  • 3
    5485

    mooie drukte

    Top 1000
    hij schreef gedichten over haar die wij mochten lezen
    zij schreef gedichten over hem waarvan je dacht
    kon hij ze maar dan kwam hij
    terug?

    hun mooie drukte in mijn hoofd leg ik
    op de plank bij de bank op een rij stevig staande boeken
    haar net bekroonde met daarop zijn overwinningskreet
    haar schuilnaam in zijn regels

    stapeltje waterpas
    soort kale brug
    tafelberg

    in de berg denk ik zijn stem die zingt voor haar
    sorry zeggen dat mag jij laat iemand niemand weten
    kijkt niet aan 

    en ja het lezen leggen staren naar de omslagranden
    en ja dit schrijven
    voelt als voet tussen voor- en achterdeur

    maar zei hij ooit tot nooit dan sprak de bolster niet de pit
    bedoelde ook welterusten straks
    klaagt niet over bekroning in zijn rug

    ja even

    naar 'Victoria' (2009) F. Starik | 'Lijfrente' (2019) Vrouwkje Tuinman
  • 4
    5799

    nachtelijk bezoek (1)

    1e ronde
    de slaapkamerdeur op een kier is onverstandig.
    je weet niet half wat er 's nachts allemaal binnen komt.
    zeepaardjes als dekhengsten om er stoer uit te zien.
    pantoffeldiertjes. getemde inktvissen. spinnen nee die verzin ik. komen er niet in.
    vleermuizen weer wel. en mega sprinkhanen. brulapen. naaktslakken. futen. hagedissen. stokstaartjes. bronstige edelherten. slijkspringers. een verdwaalde dichter.
    best griezelig allemaal.
    niet dat ze niet het beste met je voor hebben.
    de meeste bezoekers wassen zich vooraf voorbeeldig.
    een wasbeertje knipt zelfs zijn nagels. flost zijn prothese.
    sluipen stuk voor stuk of tegelijk op kousenvoeten en achteruit bewegend binnen, denk uit verlegenheid, ook al hoor je ze mekkeren omdat ze in het aardedonker tegen elkaar en het voeteneinde stoten.
    als waren zij mensen.
    gaan in lotushouding in een kring op je bed zitten om de wereldproblemen op te lossen. 
    wat dus ook gebeurt. al buigt en kraakt het bed vervaarlijk.
    ook door de niet geringe hoewel verantwoorde seks.
    'wij buigen maar breken niet' dichtte mijn oma van vaders kant al in de oorlog.
    was zij misschien die dichter?
    dit alles niet nadat we bepaalde diersoorten hebben buitengesloten. 
    een hoester. niet bij toeval een oester.
    maar ook een onfris ogende zwaan. een gedrogeerd feestbeest, pubervormig.
    de eeuwige hazen en walvissen.  
    één walvis mag tijdelijk blijven voor het zakdoekje leggen. 
    we zetten de nachtelijke sessie tot in de kleine uurtjes voort met het zingen van kinderliedjes en het onvermijdelijke comavreten van chips en beschuit. 
    kruimels uit de dekens plukken een must. 
    kwallen zijn het die weigeren. uitkloppen door het raam is uitgesloten. de buren mochten eens denken. 
    die denken toch al omdat er prehistorisch ogend gevogelte zich twerkend door de schoorsteen naar binnen wurmt.
    nachtvlinders komen gewoon door de voordeur.
    pauwen via ventilatieroosters. gesnipperd binnen. geen probleem. 
    een libelle weet aan mijn aandacht te ontsnappen.
    net als dat diertje dat er met mijn sloffen vandoor gaat.
    weekdieren via de achterdeur. zonder bellen.
    te herkennen aan hun gestamp en basgitaren. 
    maar niet na grondige gebitscontrole door toevallig passerende tureluur. 
    orang oetans heb ik later in de brievenbus gevonden. 
    konden er niet uit, dus ook niet boven komen.
    teken wel? per af te tekenen pakketbezorging? mooi dat ik daar mijn bed niet voor uit kom.
    roofdie
  • 5
    6550

    nachtelijk bezoek (2)

    1e ronde
    de slaapkamerdeur op een kier is onverstandig.
    je weet niet half wat er binnen komt.
    monsterlijke wezens.
    niet dat ze niet het beste met je voor hebben.
    de meeste sluipen op kousenvoeten binnen ook al hoor je ze vloeken omdat ze in het aardedonker struikelen en tegen elkaar aan botsen.
    als waren zij mensen.
    gaan in lotushouding op het bed zitten om de wereldproblemen met jou op te lossen. wat dus ook gebeurt.
    alleen niet nadat we bepaalde diersoorten hebben buiten gesloten. een hoester. niet bij toeval een oester. de eeuwige hazen en walvissen. voor de voedselbank. 
    één walvis mag blijven om mee te doen met zakdoekje leggen.
    we zetten de nachtelijke sessie tot in de kleine uurtjes voort met het eindeloos zingen van kinderliedjes en het onvermijdelijke eten van beschuit.
    kruimels uit de dekens plukken een must. een kwal die dat weigert.
    uikloppen door het raam uitgesloten. de buren mochten eens denken.
    die denken toch al omdat prehistorisch ogend gevogelte zich door de schoorsteen naar binnen wurmt.
    buitenaardse gewoon door de voordeur.
    weekdieren via de achterdeur. zonder aan te bellen. kunnen ze toch niet.
    maar niet na uitgebreide gebitscontrole.
    amfibieën per pakketbezorging.
    roofdie
  • 6
    718

    overgang

    1e ronde
    er is een reden dat ik met een beklemd gevoel en zweteriger dan anders
    naar muziek op de radio luister en die reden heeft alles te maken met
    die ene uitgang in het leven waardoor ik iemand langzaam zie vertrekken
    bij de klank van een didgeridoo met een toon die even spannend is als

    monotoon

    tegelijk als om de eigen angst te bezweren die ik de vertrekkende opleg
    zie ik een figuur voor me die in herhaling verspringt op een beeldscherm
    als ribbels op het strand en die hartslagen wat dat zijn ze gaan begeleid
    door een hoge toon over in een lijn die zich even meedogenloos strekt als

    monotoon

    als in een droom en bedrieglijk licht de druk voelt weg nu sta ik op
    en ga naar huis want hier valt niets meer te doen en zie buiten opeens
    dingen op straat en dingen die de straat zelf vormen als tegels en deksels
    en weet dat ik nu herinneringen vooral die ga ordenen om mee te beginnen

    monotoon

  • 7
    4893

    spierballen en rouwjuwelen

    1e ronde
    dichters dansen pas de deux op het gedichtenbal
    mijn boekenkast de dag- en nachtclub
    wanneer je kijkt verdwijnen ze in hun liefdesbrug
    waterpas gelegd tweemaal voorachterkant rug

    lezen doet de dans hervatten nu zijn het de kat
    goudvis libelles zuster op crocs of andere dierbaren
    die in gewoontaal het zwartste zwart bezweren
    het zeerste zeer van mijzelf of van de ander

    boven zijn hoewel goed met de d ode aan het leven
    zij schuilend in zijn kwetsbare spierballentaal 
    onder ligt de bekroonde bundel van zijn lief
    gebutste rouwjuwelen na zijn plotse heengaan

    hij bij haar schuilen? letters minder staat er huilen
    en beslaan je ramen
    kan je niet zingen hoewel dat hier geen rol speelt
    zij vult blind met hem haar zinnen

    in beroep tegen wat eens ook mij en míjn lief
    uit zijn hogeschoolzin waar geen school voor is 
    denk ik zijn stem die zingt voor haar en sorry zegt
    niet klaagt over bekroning in zijn rug ja even

    naar 'Victoria' (2009) F. Starik | 'Lijfrente' (2019) Vrouwkje Tuinman
2018
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    776

    rood in blauw

    Top 1000
    twintig dertig klikken klassikaal op code rood

    surfen naar stromen die doen wat van ze verwacht stromen dan minder komen tot stilstand 
    uiteindelijk gaan de rivieren voor hun ogen de andere kant op met
    cascade die omhoog valt vis die ertegenin zwemt lees omlaag 

    twintig dertig vinken vragen aan met het waarom waarin zoet van ziel voorzien 

    wraak op misbruik en of verlangen naar de moederschoot? 
    gril van hogerhand schrijvershand of de natuur? 
    vlucht voor vuil en brak en of de tranen van de wereld?

    twintig dertig horen zien met veertig zestig ogen oren

    egominderheden veelal aan de knoppen schamperen het zal hun tijd wel duren 
    terwijl zwijgende meerderheden de thuisgekomen stromen liefdevol omarmen
    dragen water naar de zee

    twintig dertig zien code rood oplossen in een blauw aangelopen aarde  


  • 2
    652

    spiegelgevecht

    1e ronde
    grijns naar mezelf bij het omgeslagen krijgen van de cape
    prins met de nu nog blonde wilde manen  
    voor ik mijn bril wegleg met de hand die in reflectie de andere is

    veel eraf? niet teveel
    gedekt? ja maar niet te
    tegen het oor? eroverheen?

    maak een voor niemand zichtbaar gebaar
    goed mijn mantel beweegt even ter hoogte van mijn knieën
    wanneer een glashard tegen mij doet schrikken 

    de stylist en zijn tweede zelf roemen in koor het weer
    waarmee gelijk de ijsbrekers hun ankerpunt bereiken 
    en het klimaat dan weer die stem

    zwijgend lipgelezen morst de initiator van jongen naar man 
    wat zonet nog blond en wild was
    vlokken als dode doffers 

    vervormen voor de pruilende kleuter binnen mijn gezichtsveld  
    schaar en tondeuse zich tot degen en dolk 
    ik lijk Zorro hij is het

    soepel en overal
    het en garde en touché is opeens niet van de lucht hoe nog te pareren
    zet de schermer een messcherpe scheiding opzij links dan wel rechts punt

    de pijn haast ondraaglijk 
    wenkbrauw plus bovenop met gel bundeltjes restanten mij
    die van de gebalde vuisten veegt een bril op

    de stempel op mijn kortingkaart zuigt
  • 3
    4777

    uitzicht

    1e ronde
    water is geurloos en kleurloos op een ruikende blauwe planeet 

    die leeuwen en beren op de weg onthult 
    in de vorm van wat moet vallen uit door zon en wind gekneed  
    niets op toch al droog regen op toch al nat 

    beeld van toch al droog in wandelende woestijnen
    beeld van toch al nat in doordrenkte estuaria waar je liever
    beeld ziet aan de randen van de dag bij voorkeur in tegenlicht

    van nat in gras en web

    je kunt blind varen op miljarden druppels bij elkaar
    je kunt er ziende in verdrinken dan word
    je te vroeg of op door jou bepaald moment een stukje oceaan 
     
    die diep is maar niet bodemloos zoals verdriet op andere grond
    wel oeverloos 
    nu met nog meer uitzicht vanaf het zonnedek

    je kunt je geluk niet op
  • 4
    3217

    wie het tot de lippen komt

    Top 1000
    water is geurloze kleurloze vloeistof op ruikende blauwe planeet
    is vuil zwaar zoet of zout en staat bekend om kringloop met nukken
    kan druppel zijn op gras of in een web aan de randen van de dag
    kan druppel zijn op glas of in een glas uit kraan of lichaamsdelen


    zit in al wat leeft op en onder het oppervlak van beek
     en oceaan
    die diep is maar niet bodemloos zoals verdriet op andere grond
    wel oeverloos nu met nog meer uitzicht vanaf zonnedek met bad 
    gerustgesteld daal ik het trapje af het diepe in van ruimte en tijd

    ben acht en omgord met kurken houd ik piepschuim matje vast
    terwille van de meester die bang is dat ik water vrees hij wil mij
    naar de kant met zachte dwang lees fluisterstem en vriendgebaar  

    in reactie groeien kieuwen uit het kurk een zaagbek uit het matje
    zaagvis zijnde zaag ik het hele bad in stukken meester ook neem
    in mijn fietstas resten mee naar huis anders geloven ze me niet
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    2306

    bewaarschrift

    1e ronde
    uit prullenmand gesleept

    ben ik, voltooid schrijfblok van de recensent
    die mij bij gebrek aan beter in vaal zaallicht
    nog eenmaal met halen van de pen verwent.

    daar ja en daar

    ik sterf de kleine dood, vergeet de grote.
    voel koude rilling lopen langs de schrijfhand.
    niet om aanstellerij bedrog of om slecht spel

    een deur of tekst die klemt 

    maar om het echt van doen alsof.
    haviksogen huilen niet. zeggen ze. waarom.
    proef zoutvocht dat mijn vezelrijk doordrenkt.

    lucht! 

    licht verdwijnt voor koning zonder kroon.
    zie nog net hoe halen van de pen de glans
    van schoonschrift krijgen, de gloed van poëzie.

    bewaar











  • 2
    3945

    concert voor piano met één toets

    1e ronde
    naar installatie jaap kroneman 'piano met één toets'
      
    jammer van de misslag
  • 3
    1024

    de doodste

    1e ronde
    boreling zonder licht

    kan nooit meer doodgaan

    ook nooit minder

                                 
    moeder alsof zij

    onbekende baart 

    luistert tegen beter weten 


    naar ander geluid dan

    val in schaal als van

    steen op metaal


    hoort de doodste stilte 

    die meekomt

    en niet wegsterft


    weet dat wee dat was

    is ingelijfd

    ook bij dit gedicht

     
    zonder gewicht



  • 4
    3946

    de val

    Top 1000
    de barende moeder die pas later vraagt.
    eerst tegen beter weten luistert

    naar ander geluid dan val in schaal 
    als van steen op metaal. hoort dan

    de doodste stilte die volgt. die niet
    wegsterft. zeurend oplost in wee dat

    eerst was. nu is en blijft. ingelijfd. 
    zich met het jaar almaar meer noem

    het inwuift, gelijk een zeeanemoon  
    in kolkend middenrif.  

    de kindloos geblevene spant nog
    dagelijks, brood mee, bij ieder concert,

    iedere kermis, startbaan, op elk 
    klaverblad tijdens spitsuren,

    in willekeurig gekozen fabriekshallen,
    tijdens speelkwartieren, onzichtbaar

    draad. wacht op het vallen van stilte. 
     





  • 5
    1770

    het blaadje

    1e ronde
    de recensent zit bij het gedichtenfeest
    te wachten op de dichter
    het bovenste blaadje van zijn schrijfblok fladdert 
    alsof het vraagt niet langer onbeschreven vel te hoeven zijn 

    pen beschrijf mij 
    kneed mij met korte halen lange lussen
    masseer mij puntsgewijs vergeet de komma's niet
    daar ja en daar

    maar ik hoef niet zozeer in spiegelbeeld te lezen
    over uitspraak 
    rondgezongen strofen 

    ik wil rilling voelen 
    onmacht 
    zoutvocht proeven dat uit ogen valt 
  • 6
    2854

    wat nog niet gedaan is (denk ik)

    Top 1000
    de zon inpakken (omdat je er slecht bij kunt)

    in je balletsprong bevriezen (omdat je warm bent)

    perfect muziek uitvoeren (omdat het altijd over moet)

    dichters laten denken (omdat computers dat beter kunnen)

    tragedies zonder ellende (daar ze dan geen tragedies meer zijn)

    komedies die alleen om te lachen zijn (want zijn soms om te huilen)

    voordrachtwedstrijden in gebarentaal (gebeurt wellicht al, zoeken we op)

    niet doodgaan (omdat de zin van kunst en religie dan betwijfeld mag worden)

    een terugfilmtijdmachine (omdat we niet eeuwig met mythen rond moeten zeulen)

    een terugfilmtijdmachine is een camera die werkt met een deeltjesversneller

    die op lichtsnelheid de beelden voor de lens ten eerste bevriest en daarna

    terug doet bewegen wat echt anders is dan het afspelen van een film

    in omgekeerde volgorde daar nu de beelden eerst uit een

    recent en vervolgens steeds verder verleden binnen

    komen op de locatie waar gefilmd wordt tot

    in principe de oerknal aan toe

    mythen ontrafelen

    prevaleert
  • 7
    1023

    what's in a name

    1e ronde
    joke van leeuwen 

    op safari bij een tuinfeest, het
    dichters liepen er los rond als
    stokstaartjes
    alleen ik was degeen die om zich heen schichtte

    hé, een joke van leeuwen woord   
    was zij er ook misschien?
    bij de ingang had men van leeuwen geen weet
    ze was zelf om op te vreten geweest, misschien?

    ze ís het, no joke
2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    3466

    een soort van sprookje

    1e ronde
    de vader van een kennis sterft 
    dus denkt aladin aan die van hem 
    om te weten hoe dat weer voelde 
     
    maar beleeft het overlijden minder  
    dan zijn zoeken naar de hand van vader 
    voor het zwartwitje dat moeder nam

    naast elkaar poserend tast hij omhoog
    en voelt de grotemensenschrik 
    die chemie was vader onbekend 

     
    was van niet doen en niet van kunnen
    blikken werpen een op een of zelfs maar 
    vluchtig vergroeien met de ander

    wat had hij graag heeft stil de hoop
    dat degene van wie vader is gegaan
    zich duizend of een herinnert   
      
    voor aladin een soort van sprookje
  • 2
    3309

    vier driedeltjes

    1e ronde
    driedeltje: riedeltje van drie regels  

    amelie

    een liedje
    een liedje
    een ameameliedje


    mariska

    begint op ma (of mar)
    eindigt op ka (of ska)
    ris (of i of is) middenin


    salomé

    roep salomé de ruimte in (van put of tussen bergen)
    en krijg gekaatst een  
    dat lijkt op nee 


    noa

    zingzeg
    zeg maar 
    noa





2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    491

    blanco

    1e ronde

    één man publiek

    hij ís het publiek

    zit op een optreden te wachten

    zonder pen maar met papier

    een onbeschreven vel

    in gedachten of zonder

    want hij kijkt omlaag

    wat eerder een staren is  

    er zijn dan ook geen woorden

    bedoeld in dit doden van tijd

    dit hebben van de wacht als

    een acteur die op moet 

    maar het niet doet

    (dat hij zijn rol niet kent

    of juist goed doet er niet toe)

    of van een acteur die niet 

    op hoeft maar stil doet alsof

    en wacht op zijn oproep

    hij zit maar zwijgend voorover

    met gekromd papier in de hand

    licht ketst in echo van de met 

    schijnsneeuw bedekte flank

    blanco blanco

    meer blanco ondenkbaar

    niet dit maar zijn vers 

  • 2
    489

    de beschermengel

    1e ronde

    wacht op wat bleek

    allesreinigend

    nietsontziend

    vaak via sluipweg komt

    slaat de vleugels uit

    eentje beetje omheen

    dan arm dan been

    dan de hele santekraam

    zoals snaren bij viool

    schaatsenrijder bij water

    geliefden bij elkaar

    neefje in gedachten bij

    verre maar beminde

    oude maar wakkere tante

    in haar laatste

    gedachte

    iets met engel

    en bleek

    en moet dat nu zo

    durf je wel

    maar dat kon hij niet weten

    'I'm alone with the beating of my heart' (lui chi)

  • 3
    488

    de godin

    1e ronde

    in lome schommelingen bitterzoet wacht

    de gevederde godin van het in&in intiem

    op wat gestaag&zonder omweg komt

    terwijl wat flarden rafelranden vroeger

    weten doen hoe het was&worden kon

    maar bedrieglijk badwarm dan vuilheet

    komt dan van de keurige met voet tussen

    de deur die alles verpakt in alles behalve 

    achter sprankelschijn hoog loon belooft

    het leven berooft van zachte harde kern

    terwijl zij de dreigende ziet naderen weet

    de open&blote godin zich een met een

    die smeekt het onveilig met haar te delen

    dus slaat zij hoedend schouderbladen uit

    tot zij berust in zich binnenin verheffen

    nu haar duister nis van zich lijkt schijnen

    in duizelingwekkende dromen biedt de 

    niet slechts in schijn kortgewiekte godin 

    kwaad zaad de koek van eigen deeg&

    doet het imploderen tot gat te zwart om

    maar jedat een met een te kunnen zijn 

    ontwaakt dan uit eigen donzen omhelzing

    steekt uit het kwetsbaar verenpak speren 

    van gif omhoog tot de echtste strijd bereid 

  • 4
    10031

    een grotere doos gaan kopen

    1e ronde

    bijtkriekenvandedag

    wildknsonnetjetonen

    netspiksplinternieuw

    zonieuwdatdestrofen

    glansdenindezondie

    kvanachterdeluiken

    vandeogenwaarnam

    maartsonnetjewrong

    alwitteikkarigtpaste

    netnietintdoosjewaar

    tnounetinmoestdus

    omtevoorkomendat

    maarietskneldekwijt

    raaktestukgingbenik

  • 5
    497

    Gehakt

    Top 1000

    Vier jongens bij het vieren van iemands tiende verjaardag

    'Op level drie kan je een mod snipen.'

    'Als ik in de area geserverd heb, nou.'

    'Ik speel op boss level met cheats en mods.'

    'O die heeft een vette glid.'

    'Maar wel alleen op controller boss level, en die heb ik.'

    'In de sonic heroes caves implement je het snelst.'

    'Als je dan al niet gehakt bent door red knight, de hugger.'

    'Jij zeker. Ik ben nog never gehakt.'

    'In skywars stop ik de creeper gewoon in zijn chest, haha.'

    'Dreigen met de pick-ax mag, killen niet.'

    'Nou maar als je de drift runner laat gliten gaat-ie leten.'

    'Alleen bij runescape voorkom je dat.'

    'Ja dat is cool joh.'

    'Ik doe aan joinen. Wie kan met zijn clicit splitten? Ik wel.'

    'Ik ook. Laat ik meteen de respounder feeden.' 

    'Mijn hedgehogtrol glite het mooiste, met ace.'

    'Next gen is op level vier hoor, vet gaaf coolwut.'

    'Fail je net zo makkelijk mee.'

    'Hangt van de sonic heroes in je strategy af.'

    'Die kunnen cheaten hoor. Je kunt het beste slammen.'

    'Noobs hakken soms ook. Als je ze inzet.'

     

  • 6
    493

    groet van de kolibrie

    1e ronde

    ietsjes geknikte kootjes van haar linker 

    omvatten licht de randen van dienblad

    bij wachten op bestelling bij druk buffet

    wat ten overvloede is want het blad zou 

    bij loslaten niet vallen dankzij balie

    en is dus meer voor eigen houvast

    waardoor vijf lange bloot gelegd met

    kortgeknipte nagels en tegenkant van 

    handpalm met bleke flauw dooraderde 

    zachtstevige huid in welk landschap

    knokkels eerder deukjes van kind dan van

    jongvolwassene die zij is al met al met

    kusbare glooiende dalen vogelvluchtig

    in het losjes liggende geheel waaruit

    pieken pieken waarvan de buitenste drie

    op hun gekantelde positie plots kort

    onnavolgbaar trillen dat klaarkomen doet

    vermoeden misschien viooloefening 

                                    

    kan duiden op ongeduld lees trek maar                        

    niets anders is dan groet van de kolibrie 

    die zich onderhuids genesteld heeft 

  • 7
    1453

    tijd

    1e ronde

    kind zag moeder tussen vroeger en geen later, straks

    in zwijgend graf door vader tijd. moeder zag door een

    waas haar kind dat zwoer de tijd te doden. daarom.

                                              

    en om bezoek dat zinnen snoepte die moeder wilde

    nemen, roepen, schreeuwen. groter waas voor ogen:

    zij traande binnenste buiten. losgezongen onmacht.

                                             

    kind vervloekte de eigen vraag waarom, wist het

    antwoord moeder met zwijgen gaf en staren achterom:

    dichtbij gevoelde, ver geweten jong waarin zij en 

                                                

    vriendinnen in vlaggende rokken anderdenken proeven

    binnen harde kaften. drinken als reeën aan de plas 

    uit diepste dichtersbron. om te spiegelen, te nippen, 

                                                     

    dan te overstromen. laten de pareltjes van de letteren

    hoog gestemd dansen op golven van metrum en

    puntjes van de tong. oefenen hun lokroep. doden tijd.                                                                                                                                               

                                                                                                

                                                                               

                                                                                                                                        

  • 8
    490

    uitvaart

    1e ronde

    treur niet om mij

    ik heb een prachtig leven gehad

    zei oom op het eind van zijn leven

    en vroeg zijn nichtje een treurmars

    te spelen bij het afscheid

    waar een bedanker uit de familie

    de bedankers bedankte

    men daaraan voorafgaand woorden

    en naast levende

    gedownloade muziek kreeg

    voorgeschoteld en

    koffie met cake na afloop

    mooi dat de uitvaartleider zich zo inleefde

    oom zo goed leek te kennen

    beter dan sommigen

    mooi ook de bloemstukken

    mooi geschikt als oom zelf

    buiten zag je ze van eerdere uitvaarten

    liggen rotten

2014
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1872

    de bomen staan stil en zwart

    Top 1000

    ben oud en op.                                                                                                                                                                                   jullie waken. huid op haar op huid bijna. 

    hoor de piep niet in het infuus. slaap diep.

    kort van adem. 

    met hoogkoorts en onre gelmatige pols. plots 

    jullie huid op haar op huid.  

     

    doe alsof ik mijn adem inhou. 

     

    laat me wassen. krijg

    de mooie pyjama aan. 

    haar gekamd.

    tanden in.

    de handen mooi gelegd. 

    pufje parfum in het decolleté. 

     

    geef me gewonnen. denk me dan ben ik.

     

    zie jou (je denkt me goed)

    en de jouwe

    via de achterdeur 

    vingerstrengeld om het waar gebeurde

    (alleen jij gelooft het nog niet) 

    naar de fietsen lopen.

     

    een markeren van waar het gebeurde.

     

    jij maakt dat ik maatje zegt makker zegt maatje hoor.

    lach die hol weerkaatst maar toch lach is.

    dat ik dit zie: 

    in het buiten 

    waar het de hele dag nerveuzig heeft gewaaid 

    staan de bomen stil en zwart.

     

    wit had ik ook wel gek gevonden.

  • 2
    3539

    Erfenis (1)

    1e ronde

    Vergaf ik zijn drift om mijn onscherpe foto 

    van zijn potlood slijpen voor de waanzinnig 

    scherp te worden punt voor jou, boze jongste, 

    voor uren heldendaden, vadermoord.

                                                                       

    Vergaf ik de hand waarmee hij stuurde, 

    de vraag eind van zijn beste met ons voor,

    vergaf ik hem dat wij verstoppertje speelden

    en hij niemand vond maar altijd iets.

    Vergaf ik zijn misraken van mijn diep, hier

    van profiel voorzien nu ik, je moeder, wazig

    voor jou en broers, als jij met vaders hand

    die zwaan en kind kon nekken in hun vlucht. 

    Niks vergiffenis. Erfenis.

     

  • 3
    8765

    Erfenis (2)

    1e ronde

    Jaren huwelijk en twee zonen kantelde en

    kapseisde. Door een sausje goedertierenheid 

    werd veel gered. Zo prees ik met angst en lam

    als goede raadgevers het ritmespel van mijn

    man op het maagdenvlies van jongensvel. 

    Doe nu maar open, likte de geprezene zich

    in de jongenskamer, gewapend met. 

    Kust veilig, zei de zondaar, broertje plaste bed.

                                                                                                                         

    Nog een lofprijzing hing in de lucht want 

    bij het stokslaag prees jongste zich gelukkig:

    hij niet. En dat verraad, zo deed je dus.

    Ik moeder wazig. Van nieuw profiel voorzien

    groet ik trots de jongens, zij met vaders hand 

    die zwaan en kind kon nekken in hun vlucht.

  • 4
    10593

    Geen idee

    1e ronde

    In klein uur uit bed gestapt 

    er moet nog geschreven worden

    een wedstrijd gewonnen

    Een Schubertlied op de radio

    dringt in de woonkamer via

    de koptelefoon tot me door

    Daar is het dus om te doen

    en niet om die paar woorden

    de anonimiteit ingestuurd

    Hoewel is de doodlijn voorbij

    hoef ik niet meer uit bed bij

    de hoofdprijs die ik toch al had

  • 5
    830

    zegt niks

    1e ronde

    vader duwt

    je schommel je

    zegt hoger want 

    weet je veilig

    vader haalt

    je van je eerste feestje je

    zegt niks zeggen want 

    veilig hoezo   

    vader gaat

    je bent bij hem

    zegt niks want 

    je bent bij hem

    hij is veilig

2013
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    380

    een ik

    1e ronde


    een ik is                      twee van buiten een jaar en van binnen altijd
    een ik komt               zonsgewijs omhoog aan geurgesausde spijlen  
    een ik verklankt        zijn jongenssopraan van dauw tot de opmaat van 

    een ik wilde              weliswaar meteen na eigen oerknal terug maar
    een ik loenst             nu op voorhand met een echo uit weethijveel
    een ik valt                  op mensblij waarin nog zoveel zoets te kerven 

    een ik zapt                 op driekwart bank interactief van hard naar hard
    een ik spuit                nog eens in hogedruk de witte schutting wit
    een ik breedbeent   achter zijn andere ik de wijkende straat                                              

    een ik rekent zich    ieder oordeel in zijn voordeel maar                                             
    een ik markeert        een stille kan ook een stalker zijn of sater 
    een ik wordt              schoonge-ikt en telt zijn zegelringen






  • 2
    1185

    Het tunnelvisje

    Top 1000

    Bij leven bedenker van dat wegstervende waarna getreurd mag worden. De schacht is zijn antenne. Er schijnt wat aan het eind, maar of het licht is... Het vlekt, en vuilstort van vibraties volgt.

    Het voorvoelen van deze man met visie rilt in windstilte rond het wit met de harde schaduwen dat de schacht naar een horizontale positie leidt. Stof maakt zich op in een haast onmerkbaar voorspel van.

    Men is zover. Het. Het wonder van de springtouwen die moeten lieren, van een gerecht bieden van nobel roezemoes. Van ogen snoeren, oren verblinden. 

    Het tunnelvisje, uitvoerder met de schijn van onsterfelijkheid, bang voor eigen brul, nu al dood, heeft aan het glanzend zwart zojuist bevrijde draden doen verkleven. Verlammen. Rietruis en odeur zijn uit zicht gebleven.

    Daar onder, verheven boven, heeft de uitgewoede zich omgedraaid, zucht. Speelt uit mededogen het spel in zijn afgestoken diep onder het wit met de harde schaduwen.  

    Verwrongen maar met gevoel in de toppen pareert hij. Kootjes tikken in dodelijk ritme&slagkracht op de vingers     in zijn vermolmde kot, pink- en duimvenijn in gesloten formatie, tik - - tik

    Aarde rilt, stof stuift op. Vlees aan botten.

     

     

  • 3
    390

    pasopdag

    1e ronde


    hun materie mengt zich moeiteloos met vee, lootjes trekken zij ter plekke

    onspelende ogen, ons bij de pont in het vizier, kennen geen genade  

    al seint een schipper zestig jaar verschil dat redding nabij is

    kom je me halen, bel dan hard, dan zit ik op mijn kamer

    ik ben
     niet jouw kleine zoon, ik ben jouw grote zoon  

    tot ik doodga, hoop ik dat het heel lang duurt 
     

    grootvader wordt jouw kleinvader 

    en als ik doodga

    ben ik 

    of













  • 4
    568

    v

    1e ronde

    vleugellamme vogel vrij nabij verleden,

    dan ontdaan van naam en wonderleg, 

    verbannen van pikken laag bij de grond

    naar slikken hoog op de gele wagen.

    cipressen hebben zichtbaar schrik, els

    laf aan pas ziet bocht na bocht geruimd.

    bliksem bolt er dakjes maar dan spitser:

    hellepieken die zonder te vertrekken

    schoften op de punten keren, naast u.

    geenhond hoort gerommel in de marge

    bij herhaling: niet het bodemloze meer!  

    haar tijd? op tijd voorachternamen terug

    keert klein tovervee geenhond de rug, 

    ontdoet pak van pek, naam van vis die

    zonder is met viervijf pennen veetekent

    en in veevorm hoge vlucht ziet nemen,

    hen en hen, hen en haantjedevoorste in

    vloek en een zucht toekakelt, kom eraan. 

    een victorie kraaien naar de letter 

                                      


2012
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    9409

    Een glimp van moeder

    1e ronde
    Lampjes van de theaterzaal geven de contouren aan van de traptreden
    die daardoor in het duister struikelvriendelijk heten bij het zoeken naar
    de zitplaats, en bovendien onstaat een minilichtshow

    Buiten is schreeuwerig bombastisch een grotere versie aan de gang
    want de stad bestaat zoveelhonderd jaar
    en dat zullen we weten, ook binnen

    Koorklanken doen de traplichtjes opeens fonkelen als sterren
    dertien miljard jaar geleden ontstaan, als bij toverslag mijn oog
    invallend en warempel, daar is een glimp van moeder 

    De schijn klopt alleen die tastbaarheid, dat op schoot kunnen kruipen, mijn hand
    op de verweerde hare leggen, nee dat blijft zweven, ondanks oneindig en zonder
    voorbehoud navelstreng trillen, als de vergeten tros van een vertrekkende tanker  

    Ik wil met een teen in de oersoep van de kosmos roeren
    heb dan weer beide benen op de zwarte grond
    van het theater of op straat bij de nep buiten 

    Laser strak en groen, gelazer, laser laag dan hoog omhoog
    lazer op want laser in het oog
    vertroebelt alle flonkering
  • 2
    9413

    meisje, meisje

    1e ronde
    meisje, meisje bij de boom
    weet je niet hoe eng het is
    wanneer de kleuren zijn verdwenen
    en het zwart van de cycloop
    met zijn rotte mensenoog
    zijn intree heeft gedaan

    meisje, meisje bij de boom
    weet je niet dat de wilg
    niet voor niets treurt
    je verstoppen kan niet meer
    boompje verwisselen
    van identiteit veranderen

    meisje, meisje bij de boom
    weet je niet dat je nog maar
    tot tien te tellen hebt
    de zon eerder op de avond
    het vijverwater jouw doodsbed
    om jou karmozijn blauw heeft gekleurd
  • 3
    2826

    Naakt

    1e ronde

    Magistrale tierelantijnen roezemoezen
    Rond een fraaisaai geschilderde Venus 
    Pas geboren uit een zeeschelp, zedig
    Naakt  

    De buitenligger op stoep of in portiek
    Wikkelt zich in wat voorhanden
    Zijn nacht met lang vervlogen dromen
    Naakt




  • 4
    1793

    Timmervreugde

    Top 1000

    Het schalks over brillenrand gezegde bestond uit wat
    Letters, die ik aan zijn goud op snee geluid ontlokt had. 
    Voelde me even eengeworden als vreemd bekende van
    Hem, die splinter uit dwarsbalk van zichzelf herkende. 

    Vijf zeer welgestelden inclusief de siamese ellen, want
    Gelijk elfen middenin hun tocht, en dan tot toostend slot,
    Niet wijdwagend als wel haast vleselijk gegeven hand,
    Met het eelt van de timmerman, een zwierig puntje spot.

    Grote broer van net zo oud bracht mij ooit buiten zinnen: 
    Omhelsde moeder, verstootte mij, dus ik stervenskoud.
    Meurwarme lepeltjes, ijsbloem lezend en die ene storm.                            

    Het laatste lofwerk van mijn fabelbroer tjoptjopt binnen:
    Hel spervuur tot de katadroom terugkerend kreupelhout,
    Dat gedoofd dof gist voor menig worm, niet voor de vorm.  








                                                                       

                                                
  • 5
    140

    Wenen aan en in de IJssel

    1e ronde

    Wenen aan de IJssel, mijn broer vaart op Stavoren
    Zijn boot is lek maar is voor hem nog niet verloren
    Na het dichten begint hij in Wenen weer van voren

    Wenen in de IJssel, echt of alsof
    Echt, erg als ziekte de bof
    Alsof, ui gebruikt en verdient het lof
                                             
    Wenen in de IJssel, erg, maar nog steeds te bereiken
    Geluk, met dat van de afzwaaikleuter te vergelijken
    Na proefbezoek groep drie je mág naar buiten kijken

                                  

          


      










2011
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5200

    de laatste halte

    1e ronde
    iet wiet waai
    ik tel tot
    wie niet weg is
    kom!

    de halte voor de kerk wachtte
    maar de laatste bus kwam niet
    wel een meisje van achttien 
    en een opgeblazen kikker

    die zeker ook mee moest
    maar nee, of ze met hem wilde
    dollen, verstoppertje spelen
    bij de vijver zo gebaarde hij

    een net zo reine nimf fietste
    als vacuüm verpakt voorbij 
    uit de wind gehouden door de
    daad bij geen woord gevoegd

    de streek schreeuwde 
    minuut van stilte, zwoer wraak
    de koster vond o zondagsrust
    het schoolkind van de rekening  

    haar remise wachtte en wacht 
    er is er een altijd achttien
    kikker-dna uit anabollia
    kwam in een politiela

    zijn laatste halte
  • 2
    2917

    fifteen

    1e ronde
    voor karin

    mijn vozen geroken plant zij
    haar boomloot op mijn keel 
    wurgseks of bedhengelt zij 
    naar (wat heet) gewone aandacht

    ter ontzetting laat ik zeg duizend poten
    van mijn vrije hand de tak bewandelen 
    en de scheuten met een bijbedoeling 
    zie, kleine ding richt zich op en ik stik niet

    nacht wordt gister: mijn warmtevisser
    met ogen die wee en moed voorspellen
    vroegwijze mening en een stem die 
    zangerig haar leeftijd jokt

    wijs ik op de kaart mijn vouwfietsroute  
    hierlangs? nee daarlangs
    twee vingers bewijzen elkaar 
    twijgjes belust op later

    stomme trouwfilm zoomt in op tongzoen
    haar hand die mij paniekerig terecht wijst
    verwekken kroost al aan een kikkersloot
    ooit behang ik wilgen met mijn vozen 








2009
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1816

    fietspad

    1e ronde
    de zin is even zoek
    zoef opgejaagd langs de spoorlijn op het fietspad
    zoals ruim vijftig jaren terug
    van het Sportfondsenbad

    waar ik bij de Hoornselijn van mijn grote broer
    mijn voorwiel dwars moest zetten
    de bullebak en dus raakte ik in de lijn gevangen

    dat dwarse had had ik zelf al lang bedacht
    dus deed ik maar wat hij graag wilde
    mijnheer de onderofficier

    almaar vaker maak ik moeiteloos
    die sprong in mijn herinnering
    best wel eng vanwege geheugengat
    ertussein
  • 2
    1815

    ogenneuk

    Top 100
    met de jongedame van de kassa had ik
    een halfminuutje of daaromtrent
    ogenneuk want we lachten glim over mijn dichten over tijd
    misschien kwam ik ook wel eerder klaar
    of had ik me eerder al uit in elk geval de diepte van haar ogen
    terug getrokken zo sprankelend bruin en amandelvormig jong
    of zij wellicht uit de mijne

    dit alles na het vol tanken
    Suzi in elk geval stroomde ervan over
    zou binnenkort wel eens over tijd kunnen zijn
    net als mijn dochter dat is

    met autobaby maar ook met mensenbaby amandelvormig ogend
    zal kleinzoon Milo willen spelen
    ook met de baby natuurlijk van zijn moeder het broertje
    zo luidt de bestelling
    'mijn baby' heet nu al trots zijn bezit

    nu nog zijn mama met buikgriepachtige verschijnselen
    die geen veel te vroege baby baren mag
    geef alsjeblieft Milo zijn echte broertje of dan maar zusje

  • 3
    1814

    punt uit

    1e ronde
    de slaap vat mij maar nog niet helemaal
    (tatatataa-ta tatatataa-ta maar nog niet helemaal)

    dekbed en kussens comfortabiliseren
    en daar lag ik al
    dit nadat ik een lelieblank t-shirt streek en in de kast lei
    de warmte ervan op ziel en handpalm inwerken deed
    gelijk olive zalvend olala
    verschoond van alle zonden

    met een gerust hart kan ik nu de luikjes die er toe doen
    spreid sluit goedemorgen dames staat u allen klaar
    de ademhaling tot nul reduceren
    pompvibratie ridiculiseren

    gewoon weg zakken uit wat was in wat is
    fluitje van een belachelijke eurocent

    dan toonde de komiek T.C. met fez en al nog schrik en strijd
    publiekelijk weg vallend voor 't gordijn achterover en spreid sluit

    goedenacht vrienden
    ha moeder daar ben ik weer


  • 4
    1817

    tekening

    1e ronde
    de gympen die ik aan heb bezorgen mij grip op
    vloer en weg en kan ik dus vrijelijk verdromen
    in de omfloerste arabesk een sterke suggestie van
    kloeke door mensenhanden en inklinking vervatte glooiing
    land dat stand houdt en moed geeft om
    zingend de Lagedijk van muziekklinkers te voorzien

    verwaaid mijn vette haren
    had me niet moeten scheren vanochtend
    ruwe bolster zonder blanke pit dat is een gepassioneerd station
    met warmte en passie dat zeker
    zalig alle grip verliezen